3 sterren – Pagina 4 – Passie voor Boeken

Categorie: 3 sterren

Slender Man – Guido Eekhaut – Recensie

Geplaatst op 2 november 2017 door Wendy Wenning

Guido Eekhaut schrijft misdaadboeken en werd hiervoor meermalen bekroond en genomineerd. Voor VrouwenThrillers.nl werd ik gevraagd zijn boek Slender Man te lezen en te beoordelen of het een vrouwenthriller is of niet.

Vroeg op de ochtend, nadat je jonge partner vertrokken is naar haar werk, zit je op je bed. Je denkt na over wat de dag zal brengen en hoe die verdomde sokken aan te krijgen. Dan zie je, in het huis aan de overkant, hoe twee jonge meisjes een oudere vrouw vermoorden. Haar gewoon de keel oversnijden. Je bent zelf bij de politie geweest, en dus weet je wat je te doen staat. Maar wanneer je vroegere Londense collega’s het huis in kwestie onderzoeken, is er geen lijk, geen spoor van een moord. Jonge meisjes, van nauwelijks veertien, die een brutale moord plegen, het is zelfs in Londen een zeldzaamheid. Lijk of niet, je wil er het fijne van weten. En voor je er erg in hebt, ben je betrokken bij een bizarre zaak, op leven en dood. Op zoek naar het motief van die moorddadige meiden, kom je terecht in de wrede wereld van de Slender Man. Maar ook dat is niet het einde van je zoektocht…

Slender Man is een fictief (computerspel)personage die als creepypasta in 2009 is ontstaan tijdens een fotowedstrijd op het internetforum Something Awful. Het doel van Slender Man is vooral het stalken, ontvoeren en traumatiseren van mensen, met name kinderen. In dit boek zien we dat twee jonge meiden onder invloed zijn geraakt van Slender Man. Voor Charlie, het hoofdpersonage, begint er een zoektocht naar bewijzen en een manier om deze meisjes, die doordat zij bij de elite behoren onschendbaar lijken te zijn, te laten stoppen.

Deze thriller speelt zich af in Londen en geeft een toekomstig tijdsbeeld neer wat dit boek een stukje fantasy meegeeft. Een toekomstbeeld dat een donkere surrealistische sfeer ademt. Voor Charlie, een gepensioneerde politie officier, is dit het moment om haar leven weer invulling te geven. Maar haar zoektocht heeft verregaande gevolgen en het is vooral de macht van de elite die het haar lastig maakt en het gevecht daartegen lijkt niet te winnen. Een duistere thriller waarin duidelijk de kritiek te voelen is tegen invloedrijke hooggeplaatste personen die met alles weg kunnen komen, zelfs met moord. Maar ook zien we hoe een computerspel een mythe kan worden en een grote invloed kan uitoefenen, vooral op de nog kwetsbare jongeren.

Wat erg opvallend is aan Slender Man is de verteltrant. De schrijver richt zich rechtstreeks tot zijn hoofdpersonage alsof hij over haar schouder meekijkt en de wijze van vertellen heeft iets monotoons over zich. Voor mij persoonlijk geen aantrekkelijke verteltrant waardoor het verhaal mij niet echt te pakken kreeg. Toch, door het hoofdpersonage in het middelpunt te zetten en de ontwikkelingen rondom dit personage krachtig uit te werken is er een onderhuidse spanning die net die beleving geeft om het onderhoudend te maken. Vooral het machtsspel dat gaande is zorgt voor de nodige nieuwsgierigheid en omdat je toch overal het fijne van wilt weten blijf je toch doorlezen.

Als deze schrijfstijl, waarin ook regelmatig een vleugje spot in te vinden is, aansprekend is voor de lezer dan is Slender Man zeker een thriller om met plezier te lezen. Maar om deze thriller als vrouwenthriller te categoriseren missen er nog een aantal elementen.

3***

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Wendy Wenning

Titel: Slender Man|Auteur: Guido Eekhaut
Uitgeverij: Uitgeverij Vrijdag|ISBN: 9789460015571|Blz: 254
Veschijningsdatum: mei 2017

Slender Man is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Bloem van de prairie – Yvonne van Beek – Recensie

Geplaatst op 19 oktober 2017 door Wendy Wenning

Bloem van de prairie is de debuutroman van Yvonne van Beek. Een Nederlandse roman die zich hoofdzakelijk afspeelt in Colorado.

Tessa werkt op een notariskantoor als kandidaat-notaris. Haar moeder is twee jaar geleden overleden en dit heeft ze nog niet helemaal verwerkt. Haar vader is voortdurend op reis, de meeste steun krijgt Tessa van haar tante Anja en haar beste vriendin Karin. Als Tessa een brief krijgt met een verpletterd bericht weet ze even niet wat ze moet doen. In de brief staat dat ze helft van een ranch in Colorada heeft geerfd. De erfenis van een vrouw die ze nauwelijks kent. Deze vrouw had wat zaken laten regelen op het notariskantoor en dat is dan ook het enige verband dat er is. De naaste familie van de vrouw is niet eens met de verdeling en ze eisen dat Tessa afstand doet van haar erfenis.
Maar Tessa is wel nieuwsgierig en voordat ze het een en ander tekent gaat ze eerst een kijkje nemen.
Tevens start ze een onderzoek naar de beweegredenen van de oude dame. Daarbij stuit ze niet alleen op een familiegeheim, maar verliest ze ook haar hart aan Maickel, die sterk twijfelt aan haar goede bedoelingen.

Bloem van de prairie verhaalt vanuit het perspectief van Tessa, in de derde persoon. De schrijfstijl is soepel en eenvoudig wat maakt dat je door het verhaal heen vliegt. Net als Tessa ben je als lezer ook nieuwsgierig naar de reden dat juist Tessa de helft van de ranch geërfd heeft. Tessa wordt absoluut niet vriendelijk ontvangen in Colorado en vooral Maickel heeft het liefste dat ze meteen weer terug gaat en de verklaring van afstand tekent. Maar ondanks dat wil Tessa eerst weten waarom dit haar nagelaten is en na een korte tijd weer terug in Nederland te zijn geweest gaat ze voor langere tijd naar de ranch. Gelukkig maakt ze daar ook wat vrienden die het iets makkelijker voor haar maken.

De vele ontwikkelingen maken van Bloem van de prairie een fijn onderhoudend verhaal waarbij vooral de romantiek niet vergeten wordt. Soms een beetje bouquetreeks-achtig maar toch met een meer serieuze uitstraling. De kortzichtigheid van mensen wordt in dit boek goed uitgebeeld en maakt een aantal personages absoluut onsympathiek. Met Tessa daarentegen is gelijk een goede klik te krijgen en je leeft ook met haar mee. Tessa komt er vooral achter dat ze nog niet alle nare dingen in haar leven heeft verwerkt en het is vooral haar nieuwe vriendin Chinouk die haar op de goede weg helpt.

De lijnen en de personages worden goed uitgewerkt en deze roman heeft ook voldoende diepgang. Tevens is er door het ontdekken van een familiegeheim een lichte spanningsboog aanwezig. De afronding van Bloem van de prairie ging wel ineens heel snel, ondanks dat er een epiloog is had dit iets meer uitgespreid mogen worden om deze afronding net iets meer mee te geven. Een mooie debuutroman waarin veel aandacht wordt besteed aan het innerlijk van het hoofdpersonage.

3***

Met dank aan Yvonne van Beek voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Wendy Wenning

Titel: Bloem van de Prairie|Auteur: Yvonne van Beek
Uitgever: Brave New Books|ISBN: 9789402165074|Blz: 270
Verschijningsdatum: augustus 2017

Bloem van de prairie is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel en via:
Bol.com

Het einde van de zomer – Anders de la Motte – Recensie

Geplaatst op 11 oktober 2017 door Wendy Wenning

Anders de la Motte (Zweden, 1971) werkte als politieagent en was securitymanager bij Dell in Europa, het Midden-Oosten en Afrika. Nu is hij fulltime schrijver. Game, het eerste deel van een trilogie, was zijn thrillerdebuut waarmee hij in 2012 de prijs voor beste Zweedse thrillerdebuut won. Het einde van de zomer is zijn zesde boek.
Billy is vijf jaar oud als hij tijdens een zwoele zomernacht uit de tuin van zijn ouderlijk huis op het Zuid-Zweedse platteland verdwijnt. Na vele zoektochten wordt er alleen een schoentje aangetroffen in de maisvelden. Hoofdcommisaris Månsson kan de zaak moeilijk loslaten maar moet op een gegeven moment accepteren dat ze Billy niet zullen gaan vinden.

Twintig jaar later geeft Veronica, de oudere zus van Billy, groepstherapie in Stockholm. Veronica heeft het nooit los kunnen laten. Na de verdwijning van Billy was niets meer hetzelfde en op een gegeven moment besloot Veronica te vertrekken van het platteland. Haar moeder heeft jaren later zelfmoord gepleegd en met haar vader heeft ze nauwelijks contact. Ook de sterke band die ze met haar broer Matthias had is veranderd. Als er in haar groep een vreemde jongeman zich aansluit die begint te vertellen over zijn onverklaarbare herinneringen aan de verdwijning van een jongetje wordt Veronica weer teruggeworpen naar het verleden. Het verleden waar nog vele onopgeloste vragen liggen. Door de vreemde jongeman wordt ze getriggerd om weer op zoek te gaan naar haar broertje. Niet alleen om hem te vinden maar ook om eindelijk antwoorden te krijgen op wat er is gebeurd in de nacht van de verdwijning.

Het einde van de zomer start met een proloog die zich afspeelt in de zomer van 1983. De vijf-jarige Billy is achter in de tuin, het schemert al. Zijn aandacht is gericht op een konijnenjong. Als het konijnjong wegrent gaat Billy erachteraan. Bij de afrastering van de tuin kan hij niet verder en hij wil zich al omdraaien als hij toch een mogelijkheid ziet uit de tuin te komen. Het konijn rent plots heel snel weg, het heeft een geur geroken. Ook Billy beseft dat er iets niet in orde is en dan…Billy is spoorloos verdwenen.

Geen enkel moment wordt er een clou of een hint weggegeven wat er gebeurd zou kunnen zijn. Het vinden van haar broertje is een obsessie voor Veronica, zodanig dat zelfs haar werk er onder lijdt. Maar ondanks dat haar speurwerk veel blootlegt blijft het allemaal een groot raadsel. Het is ook voortdurend de vraag of de constateringen van Veronica wel betrouwbaar zijn of dat haar psychische verwardheid haar dingen laat zien die er niet zijn. De meerdere flashbacks naar het verleden geven te weinig duidelijkheid, alleen dat er sprake is van een onderliggend familiedrama. De spanningsboog wordt regelmatig onderbroken en het verhaal suddert dan een beetje door. Toch weet de auteur, mede door de prettige schrijfstijl, de interesse vast te houden en als lezer wil je desondanks weten hoe het nu allemaal zit.

Het einde van de zomer is geen thriller met een superhoog spanningsniveau, daarentegen is de psychologie wel van goede klasse. Een spannende roman dat een familiedrama behelst en het gemis van de hoge spanning toch goed weet op te vangen met een enigszins verrassende plot.

3***

Deze recensie is eerder verschenen op VrouwenThrillers.nl

Titel: Het einde van de zomer|Auteur: Anders de la Motte
Uitgever: De Geus|ISBN: 9789044538687|Blz:384
Vertaling: Marike Otte
Verschijningsdatum: mei 2017

Het einde van de zomer is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Liefde met gebruiksaanwijzing – Aline van Wijnen – Gastrecensie Connie Schelvis

Geplaatst op 3 oktober 2017 door Wendy Wenning

Liefde met gebruiksaanwijzing is de tweede feelgoodroman van Aline van Wijnen. Ze debuteerde met Halsoverkop na het winnen van een schrijfwedstrijd.

Inhoud: De hoofpersoon Robin heeft het gehad met de romantiek. Relaties zijn stuk gelopen en ze hoeft geen man meer tot ze Max ontmoet. Max is fotograaf en zeer aantrekkelijk. Hij heeft duidelijk interesse in haar en doet zijn best haar te veroveren. Terwijl ze samen aan een boek over relaties werken moet ze misschien eens aan een eigen relatie gaan werken?

Na het enthousiasme die ik hoorde op haar eerste titel ( die ik zelf nog niet gelezen had) wilde ik dit boek wel gaan lezen. Haar schrijfstijl is vlot al had het tempo voor mij wat sneller gemogen. Maar het is een prettige feelgoodroman dus op naar een paar uur ontspannen leesplezier.

Nou ja ontspannen? Af en toe moest ik mijn tenen krommen omdat de personages dingen deden waarvan ik mij toch wel degelijk af vroeg of het niet een beetje vergezocht was. En als je dan al zo zou reageren (of doen) verdien je dan wel de sympathie van de omgeving of de lezers. Die van mij in ieder geval niet. Ik had niets met de personen in het verhaal. Nou ja er is een dame ( Svetna) , die Robin ( de hoofdfiguur) ontmoet op straat en vriendinnen mee wordt, die nog het meest met beide benen op de grond staat en aardig wat mensenkennis heeft maar dat is een bijrol in het geheel. De andere vriendin van Robin is een regelrechte bitch en blijft goed in haar rol en het is wonderbaarlijk wat Robin van haar pikt.

Over deze Robin: die zwelgt voor mij te veel op slechte ervaringen in het verleden en laat daardoor bijna de man van haar dromen schieten. Die man schiet vervolgens weer in het verleden en begint dan zelf te zwelgen. Misschien een beetje kort door de bocht het zo te omschrijven maar ik wil geen spoilers plaatsen.

De karakters komen dus niet allemaal realistisch over maar is dat nodig? Het is immers, gelukkig wel, een fictieve roman. En bovendien is het de schrijfster wel gelukt om de lezer te triggeren ook al is het door af en toe een vleugje ergernis te kweken. Hierdoor wil je toch doorlezen.

Op dat punt is het wel eens leuk om boek te lezen waarin karakters zitten waar ik totaal niets mee heb en ze af en toe niet eens begrijp. Nadeel is dan wel weer dat je het boek anders beleeft en niet zo in het verhaal wil blijven zitten, het toch minder boeit.

Persoonlijk had ik dus niet veel op met het boek, maar liefhebbers van dit genre zullen het een leuke feelgood vinden en lekker leesvoer! En die gebruiksaanwijzing? Ach, die wordt toch vaak niet helemaal gelezen dus die kan beter nergens bij zitten….

Omdat Liefde met gebruiksaanwijzing lekker wegleest en de schrijfster mij toch door liet lezen geef ik het boek 3 sterren.

3***

Conny Schelvis

Titel: Liefde met gebruiksaanwijzing|Auteur: Aline van Wijnen
Uitgever: Z & K|ISBN: 9789401910514|Blz: 256
Verschijningsdatum: 15 augustus 2017

Liefde met gebruiksaanwijzing is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Deze NU – Pascal Rijnja – Recensie

Geplaatst op 26 augustus 2017 door Wendy Wenning

Pascal Rijnja is een man met brede interesses. Hij is vooral geïntrigeerd door wat mensen beheerst en wat hen bezig houdt, wat ze stuurt en hoe ze zich laten sturen. Zelf heeft hij zich al regelmatig afgevraagd wat er zou zijn gebeurd als hij links was gegaan in plaats van rechts, tot hij links ging in plaats van rechts en zijn eerste echte verhaal zijn intrede deed. Eigenwijs, eigengereid met een eigen wijze van verhaalopbouw. Deze Nu is het debuut van Rijnja en het is het eerste deel van een vierluik.

Ook de studenten Matson en Lois vragen zich af wat er gebeurd zou zijn als ze die andere keuze hadden gemaakt maar vooral vragen ze zich af of er een manier is om bepaalde keuzes ongedaan te maken. Maar niet door terug te gaan in de tijd of vooruit, maar door opzij te gaan in de tijd. Een van de professors waar ze college van krijgen blijkt deze interesse te delen, dit om een andere reden dan de studenten. En ook Thom, een andere student die Matson ontmoet, heeft een goede reden om een bepaalde keuze ongedaan te laten maken. Althans, ongedaan in zijn eigen beleving. Gezamenlijk gaan ze op zoek naar de manier om dit te bewerkstelligen, en dit is niet zonder gevaar.

Deze NU is het eerste deel van een vierluik en heeft 555 bladzijden. De 31 hoofdstukken zijn van wisselende lengte en het boek verhaalt vanuit een meervoudig perspectief. Als we kennismaken met de hoofdpersonages zijn ze allemaal net in een gevaarlijke situatie terechtgekomen. Een sterke start en de aandacht is gewekt. Maar daarna wordt het allemaal best pittig om te lezen. Lange uitwijdingen over kwantummechanica en wetenschappelijke experimenten die, als deze materie de lezer niet interesseert, best taai is om doorheen te komen. Met daarbij het gevaar dat de aandacht kan verslappen. Een gewaagde thriller die door het wetenschappelijk aspect de ene lezer zal intrigeren maar door de zeer uitgebreide beschrijvingen van die wetenschap een ander lezer zal weerhouden door te blijven lezen.

“Kwantummechanica kan je zien als zowel de succesvolste als meest raadselachtige theorie van de moderne wetenschap. Met behulp van formules uit de theorie zijn we in staat gebleken een niet eerdere geëvenaarde nauwkeurigheid te bereiken bij het voorspellen en berekenen van natuurkundige verschijnselen.”

In Deze NU wordt er met de meeste personages al snel een goede klik gemaakt. Zelfs de personages die een kleinere maar wel belangrijke rol spelen laten een indruk achter. Op een gegeven moment is er een ontwikkeling die voor een verslagen gevoel zorgt, een ontwikkeling die wat met je doet. De reden waarom de professor en Thom een keuze ongedaan willen maken is overduidelijk. De drijfveer van Matson en Lois is van heel andere aard en Ido hangt er naar mijn gevoel een beetje bij, is meer een meelopertje. Maar allemaal zijn ze vastbesloten het experiment te voltooien en zijn er eigenlijk al van overtuigd dat er niets mis kan gaan.

Het wetenschappelijk experiment waar de personages mee bezig zijn blijft niet onopgemerkt en wordt zelfs door anderen verkeerd geïnterpreteerd. Zo gek is dat ook niet want een middel om in te grijpen in de tijd is een machtig maar ook gevaarlijk instrument en Rijnja verweeft zo een actueel thema in Deze NU. De bemoeienissen van de andere partijen brengen de studenten en de professor in groot gevaar en zorgen voor ontwikkelingen waarbij de spanning regelmatig naar een hoog niveau wordt getild. Deze ontwikkelingen zijn naast de uiteenzettingen van het wetenschappelijke een welkome afwisseling.

Deze NU is met recht een sciencethriller en of de auteur heeft een wetenschappelijke achtergrond of heeft heel veel research gedaan om dit alles zo geloofwaardig en overtuigend neer te zetten. Dit eerste deel heeft mij in ieder geval nieuwsgierig genoeg gehouden en heeft voldoende in zich om te besluiten ter zijner tijd het vervolg op te pakken. Een thriller met een onderwerp dat een onbestemd gevoel geeft. Stel dat dit mogelijk zou zijn, ingrijpen in de tijd. Stel dat jij er in gelooft? Wat zou jij doen?

***

Wendy Wenning

Met dank aan Pascal voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Deze NU|Auteur: Pascal Rijnja
Uitgever: Literatum|ISBN: 9789082684803|Blz:555
Verschijningsdatum: Juni 2017

Deze NU is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Pascal Rijnja

Leugenaar – Sarah Naughton – recensie

Geplaatst op 16 augustus 2017 door Wendy Wenning

Sarah Naughton groeide op in Dorset en woont nu in Londen met haar man en twee kinderen. Zij studeerde Engels en werkte als redacteur in de reclamewereld. Leugenaar is haar debuutthriller.

“Niemand gelooft leugenaars. Ook niet als ze de waarheid spreken.“

Na jaren geen contact met haar familie te hebben gehad, ontvangt Mags een alarmerend telefoontje. Haar broer Abe ligt zwaargewond in het ziekenhuis en niemand weet wat er precies is gebeurd. Mags ontmoet de verloofde van Abe, Jody. Een labiele vrouw die niet weet wat ze moet doen zonder Abe. Een vrouw die erg terughoudend en schuw is. Mags was eigenlijk van plan zo snel mogelijk weer te vertrekken, maar er zijn teveel raadsels om Abe heen. De politie heeft zijn eigen mening waar Mags haar twijfels bij heeft en ze zal niet rusten voordat de onderste steen boven water is.

Leugenaar start met het hoofstuk dat de titel draagt: ervoor. Jody vindt Abe onderaan de trap in het trappenhuis van het appartementencomplex waar Abe woont. Dan krijgen we het hoofstuk met de titel: erna, en beide hoofdstukken zijn raadselachtig. Deze hoofstukken worden gevolgd door een cursief geschreven hoofdstuk, die meerdere keren zullen voorkomen en waarvan pas later duidelijk wordt vanuit wiens perspectief dit is. De wisselende verhaallijnen in Leugenaar verhalen voornamelijk vanuit het oogpunt van Mag en Jody maar ook is er af en toe het verhaal van Mira, die nog meer onduidelijkheid geeft.

Al snel kreeg ik een vreemd gevoel bij Jody en had het idee dat zij iets te verbergen had. Wist zij misschien toch wat er gebeurd was? Mags heeft niet zoveel op met de verloofde van haar broer, en ondanks dat ze haar broer al jaren niet meer had gezien en hem eigenlijk niet goed kende, vindt ze deze vrouw totaal niet bij haar broer passen. Het onderzoek dat Mags zelfstandig verricht brengt haar regelmatig terug naar het verleden en deze confrontaties met het verleden hakken er flink in. De beschadigde familieband is niet zonder reden. Er zijn geheimen die al snel uit de verborgenheid komen, toch blijft het een raadsel wat er precies gebeurd is en waarom. Er moet toch iemand zijn die het weet maar de auteur geeft maar mondjes maat iets weg waardoor het blijft gissen.

Leugenaar slingert je voortdurend heen en weer met vermoedens, twijfels en onzekerheden. Door steeds maar kleine beetjes weg te geven doet de auteur een heftige aanspraak op het geduld van de lezer. De bedaarde schrijfwijze van de auteur liet mij niet voortdurend op het puntje van mijn stoel zitten maar de sfeer die neergezet wordt in dit boek heeft een intrigerend karakter. Dit gaat ook zeker op voor de personages. Personages die niet meteen het achterste van hun tong laten zien en elkaar behoedzaam benaderen.

Dit kenmerkt ook een beetje de sfeer in het boek, bedachtzaam en soms wat afwachtend. Flashbacks geven iets meer duidelijkheid en laten meer begrijpen, maar vooralsnog blijft het de vraag wie de waarheid spreekt en wie liegt. Juist het antwoord op die vraag willen weten laat je gekluisterd houden aan het boek en is de vraag eenmaal beantwoordt is het aan de ene kant een verrassing en aan de andere kant lichtelijk teleurstellend. Geen thriller met intense spanning en een afsluiting met veel vuurwerk. De cover van Leugenaar belooft veel, maar deze belofte wordt niet helemaal nagekomen en ondanks dat het boek met veel plezier is gelezen is zijn mijn verwachtingen van deze thriller niet uitgekomen.

3***

Wendy Wenning

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het toesturen van een leesexemplaar.

Titel: Leugenaar|Auteur: Sarah Naughton
Uitgever: Boekerij| ISBN: 9789022580745|Blz: 384
Verschijningsdatum: juni 2017

Leugenaar is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

De rode jager – Lisa Unger – Recensie

Geplaatst op 7 augustus 2017 door Wendy Wenning

Lisa Unger heeft al meer dan tien thrillers geschreven, waaronder de bestsellers In vuur en vlam en Inkt en bloed. Haar boeken worden wereldwijd in 26 talen vertaald.

Claudia verhuist met haar dochter vanuit Manhattan naar Lost Valley, een klein stipje op de kaart. Claudia heeft een woonboerderij geërfd met acht hectare grond eromheen. De boerderij is in slechte staat maar ze gaat het renoveren. Een mooi onderwerp voor haar blog en ze hoopt hier een nieuw leven te kunnen beginnen en haar eigen traumatische ervaringen te verwerken. Wat Claudia niet weet is dat er zich tien jaar geleden een verschrikkelijk drama in het huis heeft afgespeeld. Tien jaar geleden zijn de ouders van Zoey Drake in dit huis vermoord. Zoey zint op wraak en de klusjesman die Claudia heeft ingehuurd weet meer van dit drama.

De rode jager bestaat uit twee delen. Het vertelperspectief is wisselend waarbij de verhaallijn van Zoey in de eerste persoon is. Terugblikken naar het verleden vertellen over de traumatische ervaringen van beide vrouwen. Daarin wordt duidelijk waarom de vrouwen het zich nog steeds niet achter zich kunnen laten, er zijn nog wat losse eindjes. Raven is nu op een leeftijd gekomen dat ze op zoek gaat naar haar indentiteit, wat ervoor zorgt dat Claudia weer regelmatig geconfronteerd wordt met haar trauma. Het huis zelf blijkt iets te verbergen waar mensen naar op zoek zijn en juist nu Claudia en Raven hierin zijn getrokken wordt er een naarstige zoektocht hervat, waarbij de levens van de vrouwen in gevaar komen.

Niet alleen het huis verbergt iets, de gebeurtenissen die zich ontvouwen laten zien dat ook een aantal van de personages een aantal geheimen met zich meedragen. Als er al iets onthuld wordt, geeft dit nog geen duidelijkheid, het roept soms zelfs extra vragen op. Hierdoor krijgt De rode jager een mooie, mysterieuze ondertoon. De reden van de moord op de ouders van Zoey wordt langzaam ontrafeld waarbij er meerdere dingen naar boven komen die Zoey een andere kijk geven op haar verleden. Niet altijd even verrassend al geldt dit wel voor sommige uitkomsten. De auteur slaagt er goed in de nieuwsgierigheid van begin tot eind te behouden maar het is soms wel even opletten met het wisselen van de verhaallijnen. Na veel spannende situaties en ontwikkelingen is er een afronding die verweven is met een stukje romantiek. Hier had de auteur net iets meer aandacht aan mogen schenken, het lijkt een beetje afgeraffeld te zijn. Buiten dat is De rode jager spannend en onderhoudend, en een prima thriller voor een paar uurtjes leesplezier.

3***

Titel: De rode jager|Auteur: Lisa Unger
Uitgever: Manteau|ISBN: 9789022333525|Blz: 320
Vertaling: Tracey Drost-Plegt
Verschijningsdatum: mei 2017

De rode jager is onder andere verkrijgbaar in de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Storm in een glas wijn – Petra Heckman – Gastrecensie Mieke Wijnants

Geplaatst op 15 juli 201715 juli 2017 door Wendy Wenning

OVER DE AUTEUR:
Petra Heckman (1965) woont met haar gezin in Swifterbant. Voorheen was muziek maken en luisteren een grote hobby van haar. Tegenwoordig is dat schrijven. Aangezien Petra visueel gehandicapt is heeft ze veel hulp nodig bij het schrijven. Met behulp van haar I-phone, toetsenbordje en een slimme app lukt het haar om zelf het verhaal te typen. Corrigeren op taalfoutjes etc. laat ze aan anderen over. In 2014 ontstond het plan om een boek te schrijven en uit te geven. Storm in een glas water is haar eerste roman.

ACHTERFLAP:
Storm in een glas wijn is het verhaal van twee jonge mensen, Tanja en Ronald, wiens leven na een enorme erfenis drastisch verandert.
De mannelijke hoofdpersoon worstelt met problemen uit zijn jeugd en gooit het roer helemaal om. Ook nadien kan hij niet met zichzelf in het reine komen en hij wordt ziek. Het duurt heel lang voor er duidelijkheid komt over de aard van de klachten. Intussen groeit het stel steeds verder uit elkaar en de vraag blijft tot het laatst toe onbeantwoord: “Kunnen deze twee mensen hun huwelijk redden?”

OVER DE COVER:
Witte ondergrond en daarop 2 glazen rode wijn. De titel: Storm in een glas wijn past hier prima bij en geeft de inhoud van het boek perfect weer.

OVER DE INHOUD EN MIJN MENING:
De zon staat hoog aan de strakblauwe hemel als het kersverse echtpaar Tanja en Ronald Dijkema het stadhuis van Zwolle uitkomt.
Tanja kijkt met stralende ogen om zich heen. Ze trekt aan de arm van Ronald, die strak voor zich uit kijkt. Hij kijkt niet, of hoort haar niet, dat kan natuurlijk ook. De tranen rollen over haar wangen van ontroering. Ronald staat er wat afwezig bij. Hij vindt het allemaal maar niks.

Bovenstaand stukje geeft al weer hoe verschillend Tanja en Ronald zijn. Hun gevoelens laten zien of horen.
Ronald is de saaie, verwende zoon van een oud-bankdirecteur, die een paar jaar geleden de functie van zijn vader heeft overgenomen. Tanja is een doodgewone onderwijzeres, die daar keihard voor heeft moeten leren. Tanja is Ronalds liefde van zijn leven, maar ziet haar ook als een welkome aanvulling op zijn eigen tekortkomingen.
Als een oom en tante van Ronald dodelijk verongelukken erft hij een huis in Frankrijk en een enorm geldbedrag. Als ze willen hoeven ze nooit meer te werken. Tanja wil graag blijven werken en Ronald stopt met werken, maar blijft wel aan als directielid. Ronald wordt huisman op de dagen dan Tanja werkt.

In de praktijk komt hier niet veel van terecht, omdat Ronald vaak op de bank ligt of een spelletje speelt op zijn laptop onder het mom van: ik voel me niet goed…ik ben ziek. Hij onderneemt weinig en raakt steeds meer in zichzelf gekeerd. Daarnaast wordt hij vaker niet goed en wordt 112 gebeld. Hij is er van overtuigd dat het zijn hart is. Een jaar en allerlei onderzoeken verder wordt eindelijk een diagnose gesteld.

“Ronald werd vanmiddag onwel tijdens de vergadering en omdat hij niet snel genoeg naar mijn zin weer helder werd, ben ik met hem naar het ziekenhuis gereden.“

Haar baan en de situatie met Ronald groeien Tanja boven het hoofd. Ze vindt veel afleiding in haar werk en blaast geregeld stoom af.

“Ze begrijpt heus wel dat hij zich schuldig voelt. Erop terugkomen doet hij niet. Geweest is geweest en daar praat je niet meer over.”

“Je schreeuwt om aandacht en vervolgens mag ik niks vragen? Ze huilt met lange, gierende uithalen. Ronald lacht om haar laatste woorden.“

Ze groeien steeds verder uit elkaar. Lukt het ze om hun huwelijk te redden?

“Ik ben een blinde auteur en het is daarom mogelijk dat ik summier ben in het beschrijven van bepaalde ruimtes of situaties”.
Hier heb ik tijdens het lezen niks van gemerkt. Het medische gedeelte is gebaseerd op de ervaring van de auteur. De rest is fictief. Het boek leest erg gemakkelijk en heeft een goede verhaallijn. De karakters worden prima uitgediept, zodat ik een goed beeld kreeg en mij helemaal kon inleven. Het verhaal zal voor veel mensen herkenbaar zijn en blijft boeien. Je voelt en merkt dat het boek met hart en ziel is geschreven. Emoties van Tanja worden zo goed verwoord, dat ze door mijn ziel sneden. De stiltes van Ronald waren merkbaar.
Jammer dat de 65-jarige oma al als oud en broos wordt bestempeld. Dit is mijn inziens niet meer van deze tijd. Ander minpuntje vind ik, dat er vaak in herhaling wordt vervallen qua woord- en zinskeuze.
Toch verdient dit boek én de auteur de aandacht. Het is een meeslepende roman met onderwerpen die wij allemaal tegen kunnen komen of hebben meegemaakt. Praten, echt luisteren, begrip, inlevingsvermogen, waardering en respect voor elkaar lopen als een rode draad door dit boek. We kunnen allemaal wel iets opsteken van dit verhaal.

3***

Gastrecensie Mieke Wijnants

Titel: Storm in een glas wijn|Auteur: Petra Heckman
Uitgever: Droomvallei Uitgeverij|ISBN: 9789491886478|Blz: 209
Verschijningsdatum: oktober 2016

Storm in een glas wijn is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

Het patroon – Wessel de Valk – recensie

Geplaatst op 12 juli 201722 februari 2018 door Wendy Wenning

Osman Fissler is wijnhandelaar. Vijftien jaar geleden zijn zijn vrouw en dochter spoorloos verdwenen en hij heeft de hoop opgegeven ooit nog wat van hun te horen. Als hij op zakenreis is in Thailand, brengt hij een bezoek aan de immense shopping mall Mah Boon Krong in Bangkok. Op een moment dat hij zijn weg zoekende is in deze grote shopping mall trekt iets zijn aandacht. Twee mannen zijn bezig een nieuw etalageraam te plaatsen en Osman zijn schrik is groot als hij in de weerspiegeling van dat raam plots zijn vrouw en dochter ziet staan. Een korte mysterieuze ontmoeting, want ze zijn ook zomaar weer verdwenen en laten Osman vol vragen achter.
Deze gebeurtenis blijkt niet op zichzelf te staan. Een klasgenoot van de dochter van Fissler is rond dezelfde periode ook spoorloos verdwenen. Fissler onderneemt opnieuw een zoektocht naar zijn vrouw en dochter en mysterieuze gebeurtenissen vallen hem ten deel. Het blijkt dat heden en verleden niet alleen ondoorzichting samenhangen maar ook meerdere versies kennen. Maar welke versie spreekt dan de waarheid? Welke werkelijkheid is de echte?

“Uit het raam kwam een verzengend licht waarna het in ontelbare stukken glas uiteenspatte. De twee mannen werden, vanuit het niets, met het versplinterde glas omhoog gestuwd, hingen kort en onbeweeglijk in de lucht, om vervolgens in de donkere diepte te verdwijnen.”

Het patroon bestaat uit 44 hoofdstukken welke over het algemeen relatief kort zijn opgezet. Meerdere verhaallijnen vertelt vanuit een wisselend perspectief. Vanaf het eerste hoofdstuk is het de mysterieuze sfeer die de interesse wekt en voortdurend blijft aanwakkeren. Er blijkt een grote groep mensen te zijn die zich ongezien kunnen verplaatsen naar een andere ruimte of zelfs naar een andere tijd. Zij worden Reizigers genoemd, mensen met een speciaal talent. Lijkt allemaal heel mooi en soms handig, maar er kan ook heel veel fout gaan. In het geval van de vrouw en dochter van Fissler, die reizigers zijn, is er op het moment dat ze aan een ongeluk willen ontvluchten iets mis gegaan en en zijn ze in non-lokale ruimte terechtgekomen. Eenmaal in zo’n ruimte is het moeilijk om weer terug te keren naar het heden.

In het boek wordt veel gesproken over manifestaties. Er zijn meerdere manifestaties die onderling aan elkaar verbonden zijn, er is een samenhang. Wat manifestaties gemeenschappelijk hebben is dat ze onafhankelijk van het moment waarop ze plaatsvinden, of – vonden, met elkaar verbonden zijn. Het zijn gebeurtenissen waarin het heden met het verleden wordt verbonden. In een beperkt aantal gevallen laten ze mogelijke werkelijkheden zien. Soms alsof je droomt, maar je blijkt je in de werkelijkheid te bevinden. De personages in Het patroon ondervinden afwijkende manifestaties die het er niet makkelijker op maken hun doel te bereiken, zoals Fissler, die zijn vrouw en dochter wil terughalen. En dan is er ook nog een geheim genootschap, de Anonieme reizigers, die voor veel tegenwerking zorgen.

“Hoe vreemd het ook klinkt, we zijn hier niet echt. We kijken naar een gebeurtenis waarvan we niet weten wanneer het zich daadwerkelijk afspeelt en of dit de juiste weergave is. Het kan ook een mogelijke versie zijn.”

Deze thriller is niet altijd even makkelijk te volgen. Ik moest me regelmatig goed concentreren anders raakte ik de draad kwijt. Een origineel verhaal, dat moet gezegd worden, maar de wisselende gebeurtenissen volgen elkaar soms zo snel op, dat er weer even teruggebladerd moet worden om de goede lijn weer te pakken te krijgen. De materie is interessant maar soms ook best een beetje ingewikkeld en dat maakt dat Het patroon niet zo vlot wegleest.
Toch maakte juist het willen begrijpen van de materie dat ik het boek niet weg kon leggen en vooral het mysterieuze ervan hield mij in de ban. Naar de ontknoping toe wordt de spanning hoog opgevoerd en de onvoorspelbare gebeurtenissen laten meerdere keren verrassen. Interessante personages waarmee een band te creëren is en het einde doet vermoeden dat we deze nog beter gaan leren kennen.

Het patroon is een intrigerende thriller waarbij je je constant afvraagt wat nu waar is of niet, een thriller waar je langzaam van moet genieten…

3***

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Wendy Wenning

Titel: Het Patroon|Auteur: Wessel de Valk
Uitgever: Futuro Uitgevers|ISBN: 9789492221650|Blz: 200
Verschijningsdatum: april 2017

Het Patroon is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com

IJsblauw – Het beest – Lineke Breukel – Recensie

Geplaatst op 31 mei 2017 door Wendy Wenning

Het beest is het tweede deel van de trilogie IJsblauw. Een spannende trilogie die de mogelijke gevolgen laat zien van het klonen, ingrijpen in een natuurlijk proces. In het vorige deel Het instituut is te lezen hoe het allemaal begonnen is. Het is dan ook een must om eerst het eerste deel te lezen alvorens Het beest te gaan lezen.

Eva-Lin, het hoofdpersonage, de kloon waar alles om draait, komt erachter dat Marcus Brent, haar “schepper”, haar wil laten ombrengen. Dit project is mislukt, maar hij heeft nog andere projecten achter de hand. Een andere, moorddadige kloon, wordt achter haar aan gestuurd met de opdracht haar te vernietigen. Tijdens haar vlucht moet Eva-Lin mensen in vertrouwen nemen, mensen waarvan ze niet zeker is of ze wel te vertrouwen zijn. Maar op dit moment heeft ze geen enkele keus. Voorlopig moet ze vertrouwen op Sandra, een vrouw die er alles voor over heeft om Marcus Brent te laten stoppen met zijn verregaande projecten.

Het vorige deel was met grote snelheid geschreven, en dit gaat ook weer op voor Het beest. Maar dit deel bevat meer actie en meer gruwelijke passages. Passages die niet voor iedereen geschikt zullen zijn. Moorddadige en bloederige scénes zo beeldend en levensecht beschreven, dat deze op je netvlies gebrand worden. Bloedstollende beschrijvingen die flinke nachtmerries kunnen veroorzaken. Ook dierenliefhebbers krijgen het zwaar te verduren in dit boek.

“Dan duikt hij over haar lichaam naar voren en zet zijn gepunte tanden in het zachte vlees van haar strottenhoofd. Met een grote ruk trekt hij het malse vlees van zijn plaats en terwijl hij zijn ogen sluit, gaat Turio voor een moment volkomen op in de beleving van deze onverwachte, verse maaltijd.”

Nieuwe personages krijgen een rol waar vooral Turio, “Het beest”, een indruk achterlaat. Een van de eerste klonen, maar niet zo goed ontwikkelt als Eva-Lin. Een gedrocht die aan de ene kant verschrikkelijke dingen doet waardoor je hem gaat haten, maar die je toch ook kan ontroeren. Een personage met veel tegenstellingen.

“Een beest van Brent…eentje recht uit de onderwereld. Het beest heeft dezelfde ogen, diezelfde staalharde blik als Marcus Brent zelf. Hij heeft dus ook in dit gedrocht zijn eigen genen verwerkt.”

Toch was de mate van snelheid van het verhaal en de vele actie niet genoeg om mij volledig aan dit boek gekluisterd te houden.

Juist door een overdaad aan gebeurtenissen en wendingen werd het verhaal in mijn ogen wat chaotisch en onoverzichtelijk, waardoor ik regelmatig de draad kwijtraakte. Allemaal een beetje to much voor mijn smaak. Desondanks heb ik Het beest graag gelezen en kijk uit naar het laatste deel. En voor degene die wel van deze overdaad aan actie houden en bloedstollende scénes is dit een perfecte thriller.

***

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: IJsblauw – Het beest |Auteur: Lineke Breukel
Uitgever: Uitgeverij Village|ISBN: 978946851970|Blz: 618
Verschijningsdatum: maart 2017

IJsblauw – Het beest is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Uitgever[bol_product_links block_id=”bol_59253874b878b_selected-products” products=”9200000076682092,9200000076246448″ name=”IJsblauw 2″ sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Draai je niet om – Tove Alsterdal – Recensie

Geplaatst op 27 mei 201727 mei 2017 door Wendy Wenning

Tove Alsterdal(1960) is schrijfster en journaliste en schrijft teksten voor toneel, film en opera. Eerder schreef ze Vrouwen op het strand, dat wereldwijd lovend werd ontvangen, gevolgd door de hit Het stille graf. Haar recenstse boek, Geef me je hand, werd uitgeroepen tot beste Zweedse misdaadroman van 2014. De boeken worden in zestien landen uitgegeven en zijn in meerdere landen genomineerd voor prijzen.

“Het bloed waar de steen hem raakte. Wanneer hij wegrent, bonkt zijn hoofd. De bewakers zijn er, denkt hij, de dag des oordeels nadert. Daarom moet hij stiller sluipen dan de duivel zelf.”

Eva kan haar ex-man Svante niet vergeten en stalkt hem. Als hij op een avond vermoord wordt en zij bewusteloos bij hem aangetroffen wordt is zij de eerste verdachte. Wegens gebrek aan doorslaggevend bewijs wordt ze vrijgelaten. Zij wil haar onschuld bewijzen en op de bewuste avond is zij aangesproken door een bedelaarster, vermoedelijk van Roemeens afkomst. Deze vrouw is spoorloos verdwenen en Eva gaat op zoek naar die vrouw, want ook zij wil precies weten wat er die avond gebeurt is. Eerst reist zij naar haar zoon Filip, waar ze sinds de scheiding geen goede band meer mee heeft, en haalt hem over om met haar mee te gaan.
Een aantal jongens vinden in de buurt van de plek van de moord resten van menselijke lichamen. Een plek waar vroeger Beckomberga het grootste psychiatrisch ziekenhuis van Europa heeft gestaan. Is er verband?

Draai je niet om bestaat grotendeels uit de verhaallijn van Eva, vertelt vanuit de derde persoon. Eva is een vrouw met een labiele persoonlijkheid wat regelmatig sterk naar voren komt in het boek. Maar wel is ze zo moedig en vastberaden om die bedelaarster te vinden al moet ze hiervoor naar een voor haar onbekend land reizen. Dat haar zoon mee is een fijne bijkomstigheid maar steun biedt hij haar niet. Naast de verhaallijn van de vader van een van de jongens die de menselijke resten heeft gevonden is er ook een verhaallijn van een onbekend persoon. Een persoon die maar een beetje ronddwaalt in het gebied waar de menselijke resten zijn gevonden en waar Svante is vermoord.

Ik begin steeds meer fan te worden van Scandinavische thrillers en deze sprak mij erg aan. De cover nodigt uit tot lezen en dat geldt ook voor de tekst op de achterflap. Psychologisch zit Draai je niet om heel sterk in elkaar, maar ik miste de vaart in het verhaal. Langdradige gedeeltes met lange zinnen waardoor het moeilijk was om de aandacht erbij te houden. Er is wel een mooie onderhuidse spanning aanwezig, maar doordat de psychologie de overhand heeft, komt deze niet helemaal tot zijn recht.

Wel blijft voortdurend de vraag hangen wie toch die ronddwalende persoon was en wat hij met het geheel te maken heeft. En wat is Eva haar aandeel? Om toch de antwoorden te krijgen bleef ik doorlezen, maar het was soms een beetje een worsteling. Richting de plot werd het een stuk interessanter en deze getuigde ook van veel originaliteit. Niet iets dat je zou verwachten en de auteur heeft hiermee wel een sublieme afsluiting aan Draai je niet om gegeven. Achteraf bleek dat het de moeite waard was om toch door te blijven lezen en dat deze auteur zeker de kwaliteiten heeft.

***

Met dank aan uitgeverij Prometheus voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Draai je niet om|Auteur: Tove Alsterdal
Uitgever: Prometheus|ISBN: 978 90 446 3264 4|Blz: 416
Verschijningsdatum: 14 februari 2017

Draai je niet om is verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:

[bol_product_links block_id=”bol_592936db65b2f_selected-products” products=”9200000072171884″ name=”Draai je niet om” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Wendy Wenning

De hemel is zwart vandaag – Ralf Mohren – gastrecensie Mieke Wijnants

Geplaatst op 8 mei 2017 door Wendy Wenning

OVER DE AUTEUR:
Ralf Mohren (1970) studeerde Nederlandse taal-en letterkunde aan de Universiteit Utrecht en geeft les op een middelbare school. Zijn debuutroman Tonic verscheen in 2015 bij Meulenhoff. Hij woont met zijn gezin in Eindhoven.

OVER DE COVER:
Blauwe ondergrond en in fel gele letters de titel. Daar overheen zwarte vogels, waarvan de betekenis duidelijk wordt na het lezen van het boek. De cover spreekt mij jammer genoeg niet zo aan.

OVER DE INHOUD EN MIJN MENING: Een verhaal over de worsteling van Arthur met betrekking tot: loskomen, volwassen worden, verkeerde keuzes, heimwee, vertwijfeling, vervreemding en verlies. Het boek begint met een quote van Tip Marugg (Antilliaans schrijver en dichter).

“Hoe lang reeds heb ik niet om de haverklap dure eden afgelegd, het hele bekende rijtje en nog veel meer, want er is altijd het besef in mij aanwezig geweest dat het anders moet. Maar tegelijkertijd ook dat het niet anders kan.” Tip Marugg, In de straten van Tepalka.

Eind jaren 90 is de dan 27 jarige Arthur afgestudeerd als leraar Nederlands en na 4 maanden les te hebben gegeven op een VMBO besluit hij dat het tijd is om het roer om te gooien en zijn eigen weg te gaan ver van zijn ouders vandaan. Hij solliciteert naar een functie als leraar Nederlands op een HAVO/VWO op Curaçao en wordt aangenomen. Arthur is erg beschermd opgevoed en wil loskomen van zijn ouders en zelfstandig worden. Ontdekken wie hij is, wat hij kan en wil, een kant van zichzelf ontdekken die hij nog niet kent. Zijn ouders tonen dat hij het alleen kan en denkt dat Curaçao hem hierbij zal helpen.

Op zoek naar zichzelf vertrekt hij vol verwachting naar Curaçao. Hij maakt kennis met enkele Nederlandse leraren die hun leven op Curaçao hetzelfde leven als in Nederland alleen is het daar een stuk warmer. Zijn buurman Ralph Veerman een duister, maar behulpzaam persoon is echter van mening dat je anders moet leven dan in Nederland wil je je ooit thuis gaan voelen op Curaçao en één worden met de mensen en de cultuur. Daarom sleept Ralph Arthur mee naar kroegen, restaurants en de vrouwen van Campo Alegre. Drinken en roken te veel en gooien zich in het uitgaansleven. Aan de snikhitte dagen moet hij wennen en zijn slopend.

Ralph is Arthur’s beste vriend, maar tevens zijn grootste vijand. Hij kan niet wennen aan het leven daar, krijgt er geen grip op en heeft heimwee. Regelmatig mailt en belt hij met zijn ouders, maar verzwijgt de echte toestand waarin hij verkeert. Ondertussen gaat het qua gezondheid slecht met zijn vader en hij piekert hier veel over.
Curaçao wordt in het boek niet beschreven als het idyllische eiland, maar laat een duistere kant zien. En juist in dit onheilspellende gedeelte van het eiland wordt Arthur meegesleept door Ralph. Het doet hem geen goed. Er zijn momenten dat hij niet weet of het allemaal echt is of droomt. De twijfel slaat toe en hij kan zijn gedachtegang niet meer ordenen. Door een eclips wordt het eiland even helemaal zwart en Arthur gaat op zoek naar licht: boven op de Christoffelberg. Daar komt hij definitief los. Hij belandt in het ziekenhuis, krijgt medicatie die hij zeer onregelmatig of niet inneemt en gaat voor gesprekken naar psychiater Hollander.

De hemel is zwart vandaag vertelt het verhaal van een jongeman die ontredderd en losgeslagen op Curaçao leeft en geen idee heeft wat hij moet of hoe het anders kan. Finaal de weg kwijt is. De fles alcohol is zijn beste vriend geworden. Arthur vraagt zich af: Wie kent zichzelf eigenlijk wel? Wil hij ontsnappen aan de realiteit? Is Ralph de verkeerde vriend? Beseft hij dat dit niet de manier is om los te komen van zijn ouders? Heeft hij een verkeerde beroepskeuze gemaakt? Wilde hij zijn ouders m.n. zijn vader niet teleurstellen? Is hij te perfectionistisch? Of hoort hij gewoon in Nederland en is het heimwee? De auteur weet de antwoorden hierop goed verborgen te houden.

Het verhaal kon mij niet constant boeien, omdat er wel heel veel over het uitgaansleven wordt verteld. Veel alcohol en vrouwen wat het verhaal langdradig maakt. Dit had voor mijn gevoel in veel minder pagina’s samengevat kunnen worden. Er wordt ook wel ingegaan op de geestelijke toestand van Arthur, maar voor mijn gevoel net niet diep genoeg. Er wordt bijvoorbeeld weinig verteld over zijn behandeling bij de psychiater. Dit is jammer, want het is een goed verhaal, maar de nadruk ligt te veel op het uitgaansleven en het plot is niet verrassend. De vader-zoonrelatie wordt wel mooi en ontroerend beschreven. De achterflap sprak mij zeer aan, maar jammer genoeg stelt De hemel is zwart vandaag mij enigszins teleur of had ik te hoge verwachtingen?
De auteur heeft een fijne humoristische schrijfstijl. Weet zinnen prachtig en niet alledaags te verwoorden. De hoofdstukken zijn kort. De schrijver geeft je echt een kijkje in het hoofd en de ziel van Arthur waardoor ik een goed beeld kreeg van hem en kon meeleven.

Quotes:

“Leven is een seksuele overdraagbare ziekte met dodelijke afloop.”
“Op je plaats zijn begint bij jezelf, niet op de plek waar je bent.”

***

Gastrecensie Mieke Wijnants

Titel: De hemel is zwart vandaag|Auteur: Ralf Mohren
Uitgever: Meulenhoff Boekerij bv |ISBN:978 – 90 – 290 – 8965 – 4|Blz: 237
Verschijningsdatum: april 2017

De hemel is zwart vandaag is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel en via:

[bol_product_links block_id=”bol_591053fcb2baf_selected-products” products=”9200000071380046,9200000071399314″ name=”De hemel is zwart vandaag” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Over het spoor – Eva Keuris – Recensie

Geplaatst op 11 april 2017 door Wendy Wenning

“Het verhaal van één iemand is nooit de waarheid. Dat weet jij net zo goed als ik.“

De tienjarige Jordi de Wit raakt op donderdag 21 augustus vermist en wordt later die dag dood aangetroffen in een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum. Jordi werd het laatst gezien op een speelplaats anderhalve kilometer verderop samen met drie puberjongens. Het is al snel duidelijk dat Jordi vermoord is en de puberjongens zijn de hoofdverdachten. De jongens worden opgepakt. Als ze jaren later na hun gevangenisstraf vrijkomen, besluit Stella Lammers als ghostwriter een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel: Ingmar. Stella is gefascineerd door de zaak en twijfelt aan de schuld van de jongens. Voor Ingmar is dit een kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn aanzien te verbeteren.

Vanuit het perspectief van Stella, in de eerste persoon, wordt Over het spoor verteld. Hoofdstuk 1 is een kleine kennismaking met Stella. Hoofdstuk 2 verteld over Jordi al komen we daar nog niet te weten wat er nu precies gebeurd is. Hierna start het verhaal in september 2015 waar Stella voor het eerst Ingmar ontmoet. Ingmar is dan bijna 26 jaar. Om een goed beeld te kunnen krijgen gaat Stella later ook met de andere jongens praten en wat opvalt is het grote verschil tussen deze jongens. Ingmar, rijke ouders, beschermd opgevoed en daar tegenover Julian en Remi, die allebei al als puber behoorlijk wat te verstouwen hadden. En alle jongens dragen nu een verleden met zich meer, maar niet ieder van hun ervaart dit als een last. Julian wel, terwijl Remi gewoon verder gaat met zijn leven en alles achter zich laat.

“Ergenis en medelijden liggen dicht bij elkaar. Het is verschrikkelijk Julian zo te zien, wanhopig, uitzichtloos.“

Keuris schetst een uiterst nauwkeurig beeld van de personages en laat ieder van de jongens hun verhaal vertellen. Alleen, vertellen ze wel alles? En Ingmar, die toch op bepaalde momenten zeer gesloten is, wat gaat er nu precies allemaal in hem om? Als schrijver is het belangrijk dat Stella objectief blijft maar naarmate ze dichter bij de psyche van de jongens komt, gaat die objectiviteit dan misschien niet wat wankel te worden? En hoewel het verhaal eigenlijk om Ingmar draait, krijgt Julian een heel groot aandeel in het verhaal.

Over het spoor laat overtuiging zien, maar ook veel twijfels. Is hier nu sprake van schuld of niet? Wat is de waarheid? Is hier nu sprake van een rechterlijke dwaling of niet. Keuris daagt de lezer uit zijn of haar eigen oordeel te vormen en in de psyche van de personages te duiken. Ze laat je het verhaal van verschillende kanten bekijken waardoor er regelmatig verwarring ontstaat. En op het moment dat je echt niet meer weet, geeft ze de waarheid vrij.

Een echte thriller vind ik Over het spoor niet. Het doet meer denken aan een waargebeurd verhaal waar een schrijfster jaren later het fijne van wil weten en hierin duikt. Haar fascinatie brengt haar alleen verder dan de schuldvraag en het boek heeft dan ook een hoog psychologisch gehalte. Keuris is scenarioschrijver en ik zie hier wel een kleine invloed hiervan terug in dit boek. Over het spoor is misschien in mijn ogen geen thriller maar wel een boek dat boeit van begin tot eind. Het zou een mooi script voor een telefilm kunnen zijn…

***

Eva Keuris (1978) studeerde in 2005 af aan de opleiding Writing for Performance van de HKU. Tijdens haar studie werkte ze ruim vier jaar als dialoogschrijver en eindredacteur voor de soap Onderweg naar Morgen. Ze schrijft verschillende televisieseries en toneel. Met haar toneelstuk Addergebroed won ze in 2005 de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs. Op dit moment is zij eindredacteur bij SpangaS, geeft zij les aan de Schrijversacademie en werkt zij mee aan verschillende speelfilms. Over het spoor is haar debuut.

Titel: Over het spoor|Auteur: Eva Keuris
Uitgever: Prometheus|ISBN: 978904462933|Blz: 272
Verschijningsdatum: maart 2017

Over het spoor is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:

[bol_product_links block_id=”bol_58ec86f9d98ab_selected-products” products=”9200000072172044,9200000076050517″ name=”Over het spoor” sub_id=”” link_color=”003399″ subtitle_color=”000000″ pricetype_color=”000000″ price_color=”CC3300″ deliverytime_color=”009900″ background_color=”FFFFFF” border_color=”D2D2D2″ width=”250″ cols=”1″ show_bol_logo=”1″ show_price=”1″ show_rating=”1″ show_deliverytime=”1″ link_target=”1″ image_size=”1″ admin_preview=”1″]

Liefde in Pangea – Tessa de Loo – Gastrecensie Mieke Wijnants

Geplaatst op 27 maart 2017 door Wendy Wenning

OVER DE AUTEUR:
Tessa de Loo (1946) is het pseudoniem van Tineke Duyvené de Wit. Ze studeerde Nederlandse taal en letterkunde en heeft gewerkt als lerares Nederlands. Ze debuteerde in 1983 met de verhalenbundel: De meisjes van de suikerwerkfabriek. Het boek beleefde meer dan 20 drukken en werd bekroond met twee debuutprijzen. In 1993 verscheen haar grote roman: De tweeling die werd verfilmd.

ACHTERFLAP:
Wie kan beweren dat hij nooit gelogen heeft?

Fidel Hulshoff verliest zijn hart, en ook bijna zijn ziel, aan een uitzonderlijk mooi, excentriek meisje. Ongemerkt raakt hij verstrikt in het leugenachtige web waarin zij gevangen zit. Wanneer ze tijdens een schoolreis naar Rome voor de ogen van haar klasgenoten een eind aan haar leven maakt, blijft hij achter met een gevoel van schuld en de kwellende vraag: wat was er met haar aan de hand?
Jaren later lukt het Fidel haar familie op te sporen. Als bioloog doet hij aan de zuidwestkust van Europa, diep in de bergen, onderzoek naar het leefgebied van kameleons. Teruggeworpen op zichzelf in de zinderende augustushitte ontdekt hij dat er in de menselijke jungle niet zoiets bestaat als ‘een verlossend antwoord’.

OVER DE COVER:

Deze laat 2 groene kameleons zien op een verder witte ondergrond. De titel van het boek is eveneens in het groen en in grote letters geschreven. Al bij al een mooie, rustige cover die mij aanspreekt. De titel kwam mij vreemd voor, maar al lezend kwam ik er achter wat de betekenis ervan is: Zo heet de aarde, zoals die er uit zag voordat de verschillende continenten zich losmaakten van elkaar, de hele aarde. Pangea was voorheen één grote landmassa. Pangeas werd omgeven door één oceaan: Panthalassa.

OVER DE INHOUD:

Het boek begint met:

De waarheid houdt zich schuil als een vrouw achter haar sluier. (Jacques Derrida)

En hiermee wordt meteen de kern van het verhaal weergegeven.

Fidel is 17 jaar, heeft net zijn vader verloren is op zoek naar zichzelf en als hij tijdens het spijbelen van school de mooie Sacha per toeval ontmoet in een cafetaria verandert zijn leven drastisch. Ze zijn sinds een maand klasgenoten. Hij vindt haar gezicht lijken op de vorm van een hart, gedomineerd door opvallende grote donkere ogen die in één vurige blik de hele wereld wilden overzien. Ze raken aan de praat en gaan naar zijn ouderlijk huis waar ze een film van Maigret kijken een glaasje wijn drinken en vervolgens naar zijn slaapkamer gaan. Dit herhaalt zich iedere woensdag als vanzelfsprekend. Hebben ze nu een relatie vraagt Fidel zich af. Sacha blijkt ondoorgrondelijk. Mysterieus. Haar gedrag brengt Fidel vaker in de war. Hij twijfelt of het zin heeft en goed voor hem is om verder te gaan met Sacha. Als ze op schoolreis zijn in Rome springt Sacha van een balkon terwijl haar klasgenoten beneden staan en dit zien gebeuren. Fidel houdt er een schuldgevoel aan over en vraagt zich af of hij debet is aan deze gebeurtenis.

Jaren later als Fidel op het punt staat om naar Portugal af te reizen voor zijn werk als bioloog ontvangt hij een uitnodiging voor een schoolreünie. Het is 20 jaar geleden dat ze elkaar zagen en hij wil niet gaan, omdat hij school altijd is blijven associëren met de dood. Echter door een telefoontje van Femke een oud klasgenootje en tevens vriendin van Sacha laat hij zich overhalen. Hij ontmoet oud klasgenoot Walter Sluiskil die hem met veel vragen en een nog groter schuldgevoel achter laat. De antwoorden liggen in Portugal waar de broer en vader woont van Sacha.

Krijgt Fidel antwoord op al zijn vragen? Wat is de connectie tussen zijn moeder en Sacha haar vader? Hoe waren de jeugdjaren van Fidel en Sacha? Hebben ze meer gemeen dan dat Fidel ooit dacht? Levert het wroeten in zijn jeugd hem iets op?

Liefde in Pangea bestaat voor mijn gevoel uit twee delen: Fidel, zijn vader en hun onderlinge band, de gemeenschappelijke interesse voor kameleons én het verhaal van Fidel, Sacha en hun familie. Het verhaal leest gedeeltelijk prettig en vlot weg, maar de kameleons maken het langdradig. De karakters worden realistisch beschreven en goed uitgediept wat maakte dat ik een prima beeld kreeg van de personen en mij kon inleven. Het is ook zeer aangrijpend als ik lees hoe Fidel zijn moeder in het leven staat en omgaat met hem en zijn vader. Hoe Sacha zonder moeder opgroeit en waar dit toe leidt. Waar is haar moeder gebleven in dit verhaal? De roman spreekt mij deels aan, omdat er voor mijn gevoel te veel over kameleons en dinosaurussen wordt verteld, iets waar ik totaal niks mee heb. Het verhaal van Fidel, Sacha en familie vind ik een stuk beter alhoewel ik al vrij snel mijn eigen idee had hoe het in elkaar zat en dit ook wordt bevestigd.

Te voorspelbaar, een slot dat in het begin al op de loer lag en voor mijn gevoel een literaire roman onwaardig.

Als zij de wijn was , was hij de karnemelk, zo waren de verhoudingen geweest.

Mieke Wijnants

Titel: Liefde in Pangea|Auteur: Tesse de Loo
Uitgever: De Arbeiderspers|ISBN: 978 90 295 0559 8 |Blz: 288
Verschijningsdatum: februari 2017

Liefde in Pangea is verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:
Bol.com
AKO.nl
Eci.nl
Boekenwereld.com

De lovebus – Tjibbe Veldkamp – Recensie – Blogtour

Geplaatst op 1 maart 20172 maart 2017 door Wendy Wenning

Op zaterdagavond 7 februari 1976 werden in Medum en omgeving twee mensen vermoord, er viel één zwaargewonde en acht personen hadden medische zorg nodig voor lichtere verwondingen.

Al het geweld draaide om seks.

Dit is het verhaal van die avond.

Uit de verre omtrek komen jongeren naar Bar-dancing Boerema. Om te drinken, te dansen, elkaar te versieren. Voor wie meer wil dan zoenen is er ‘de lovebus’. Die staat buiten het dorp geparkeerd en kan per half uur worden gehuurd.

J.J. is de chauffeur van ‘de lovebus.’ Hij was negentien jaar en hij deed dit werk nu al bijna een jaar. Het is vrijdagavond als hij op Kaptein Mobylette naar de vrijstaande schuur rijdt, waar ‘de lovebus’ staat. Als hij daar aankomt staat er een meisje op hem te wachten. Jong, erg jong. Het meisje, Cathelijn, wil voor de volgende avond de bus huren. Voor een uur. Zij wil weten wat seks is of het mensen bij elkaar brengt. Alleen heeft ze nog niemand om mee te nemen naar ‘de lovebus’. Zaterdagavond gaat ze naar de Bar-dancing Boerema, vastbesloten om daar iemand uit te zoeken. Eigenlijk ziet J.J. het niet helemaal zitten wat dit meisje wil, maar het is nu eenmaal zijn werk…

Als oudere is er gelijk een stukje herkenbaarheid. De Bar-dancings van vroeger, waar je als tiener heen ging en hoopte op de aandacht van die ene jongen. In dit verhaal gaat het wel meteen een stukje verder, want hier draait alles om seks. De jongens zijn op zoek naar een meisje die hier niet zo moeilijk over doet en gewoon met hun meegaat. Cathelijne is zo’n meisje al is het de vraag of het wel om de seks gaat. Zij is op zoek naar een verbintenis, echt samen zijn en ze denkt dat seks haar dit kan geven. Maar zo’n nieuw jong meisje, dat zich zomaar aanbiedt, veroorzaakt jaloezie en dit is nog maar het begin…

De hoofdstukken van De lovebus spelen zich allemaal af op een bepaalde tijd. Het is belangrijk die tijden in de gaten te houden. Deze tijden zijn namelijk niet in chronologische volgorde en ongeveer op de helft van het boek werd het even verwarrend. Ik had namelijk het gevoel of het verhaal weer opnieuw begon. Maar het verhaal wordt verteld vanuit wisselende perspectieven en bepaalde situaties worden vanuit meerdere oogpunten verteld.

Door de krachtige schrijfstijl en de snelheid van het verhaal is dit boek zo uitgelezen. Maar de personages blijven wat vlak, ik had bijvoorbeeld wel iets meer over de achtergrond van Cathelijne willen weten. Wat wel heel goed is neergezet, zijn de gedragingen en de gedachten van de jongeren. Gewoon normaal pubergedrag en voor de doelgroep herkenbaar. En al lijkt het alsof ze alleen bezig zijn met seks, het is niet zo, het draait om andere dingen.

De lovebus heeft naast een origineel verhaal een fijn stukje spanning. Ook de vraag waarom Cathelijne toch zo gefixeerd is op dat afspraakje in ‘de lovebus’ houdt de aandacht voortdurend gevangen. Een prima boek voor de YA-lezer die van een snel en spannend verhaal houdt, een verhaal waarin jaloezie een grote rol speelt.