Shiori Ota is schrijfster van de prijswinnende manga-serie Beautiful Bones, waarvan meer dan één miljoen exemplaren werden verkocht en een televisiebewerking is gemaakt. De koffiebar van tweede kansen is haar eerste in het Nederlands vertaalde roman.

Toen haar vader naar het buitenland werd overgeplaatst, bleef Himari Misaki, toen net drie geworden, met haar moeder en pasgeboren zusje in Japan. Ze verhuisden naar de ouders van haar moeder in haar geboortestad Obihiro. In het huis van de oma van Himari stond een oude piano, die verschrikkelijk vals was. Maar Himari vond het heerlijk om erop te spelen en als klein kind speelde ze haar lievelingsliedjes van kinderprogramma’s op tv. Niemand had haar dat geleerd. Maar ze krijg gelijk een pianoleraar en bleek een wonderkind te zijn. Ze hoefde een liedje maar één keer te horen en ze kon het naspelen. Maar na haar tiende maakte ze plots geen vorderingen meer en haar moeder stuurde haar naar een muziekinternaat in Engeland. En toen sloeg het noodlot toe, Himari kreeg een ongeluk. Ze overleeft het, maar de vingers van haar linkerhand waren er bijna afgerukt. Geen pianospelen meer voor haar.

Rond die tijd overlijden haar grootouders, en haar vader en moeder gingen scheiden. Zo keerden ze terug naar Sapporo, de geboortestad van Himari. Voor haar een vreemde stad, waar ze weinig herinneringen aan heeft. En door het ongeluk stroomt ze een maand later in op school. Himari is onzeker en ziet er gigantisch tegenop om naar school te gaan. Maar dan ontmoet ze een oude vrouw en dit zorgt voor een eerste verandering in haar nieuwe leven. De oude vrouw kan ze later niet meer vinden, maar wel komt ze terecht in een klein, bijzonder café, gerund door mevrouw Hayari. Een unieke plek want tijdens 4 minuten en 33 seconden krijgen haar gasten de mogelijkheid terug te reizen naar hun verleden. En dan blijkt ook dat Himari heel bijzonder is.

De koffiebar van tweede kansen is onderverdeeld in vier delen, vier kopjes koffie.
Het eerste kopje – Een eenmalige prelude, Aria
Het tweede kopje – Een fraaie solo, Duet
Het derde kopje – Het duet van vogels, Wals
Het vierde kopje – Een wals met de maan

Bij elk deel begint de hoofdstuknummering opnieuw, waardoor het voelt als vier losse verhalen maar toch zijn ze met elkaar verbonden door dezelfde personages. We volgen verschillende mensen die de kans krijgen om terug te reizen naar hun verleden. Die de kans krijgen hun fouten recht te zetten.  De verhalen worden verteld vanuit Himari, in de eerste persoon. De schrijfstijl van Ota is ingetogen en rustig. Het tempo ligt laag, maar dat past precies bij dit verhaal. Het nodigt uit om even stil te staan en echt te voelen wat er verteld wordt.

De verhalen zitten vol levenslessen en kleine wijsheden. Magisch, maar tegelijkertijd heel menselijk. Over gewone mensen die vastlopen in schuldgevoel, gemis of verdriet. Mensen die blijven hangen in dat ene moment en nu een tweede kans krijgen. Soms is het een mooie gedachte dat je iets uit je verleden zou kunnen veranderen. Maar tegelijk besef je tijdens het lezen ook dat het leven niet zo eenvoudig is. Dat alles wat je meemaakt, hoe pijnlijk ook, een onderdeel is van wie je bent geworden.

De koffiebar van tweede kansen is een boek om rustig te lezen, met een kopje koffie erbij, om daarna nog even stil te blijven staan bij deze magische verhalen. De laatste regels laten bovendien doorschemeren dat dit nog niet het einde is. Alleen wanneer we terug mogen keren naar deze bijzondere koffiebar blijft nog even de vraag.

‘Er wachtte ons een heel bijzonder avontuur, dat ons voor de grootste uitdaging van ons leven zou stellen.’

 

4****

 

 

Met dank aan The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Bekijk dit boek bij Amy & Eva

Tot 12% naar een goed doel dat jij kiest