Interview | Michael Berg over Finale: afscheid van De Mergellandmoorden
Met Finale sluit Michael Berg zijn trilogie De Mergellandmoorden af. Vijf jaar lang werkte hij aan de serie, waarin Zuid-Limburg het decor vormt voor duistere geheimen en intriges. Hoe voelt het om afscheid te nemen van de personages? En wat betekenen de prijzen voor de eerdere delen voor hem? We vroegen het de auteur zelf.
Finale is het derde en afsluitende deel van De Mergellandmoorden. Hoe is het voor jou om na drie boeken afscheid te nemen van deze serie en de personages?
Het is even wennen. Ik heb bijna 5 jaar aan deze serie gewerkt. Alle karakters zitten onder mijn huid. Nu is het een kwestie van loslaten. Ik heb geen kinderen, maar ik stel me voor dat een moeder wanneer de kinderen het huis uit gaan zich een beetje voelt zoals ik me nu voel.
Had je bij het schrijven van het eerste deel al voor ogen dat het verhaal uit drie delen zou bestaan en hoe het uiteindelijk zou eindigen?
Vanaf het begin wist ik dat het een trilogie zou worden. Maar ik had nog geen idee hoe het zou lopen en ook niet dat de boeken steeds dikker zouden worden. Ik dacht alleen maar: leuk, een trilogie. Dat heb ik nog nooit gedaan. Dus dat wordt weer wat nieuws. Dat het zoveel werk zou zijn, had ik niet kunnen bevroeden.
In Finale komen verschillende verhaallijnen uit de eerdere delen samen. Was het lastig om alles tot een bevredigend einde te brengen zonder losse eindjes achter te laten?
Eigenlijk niet. Gaandeweg vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Er zijn niet veel losse eindjes over. Of ik moet iets over het hoofd hebben gezien.
Wat kun je vertellen over Finale aan lezers die de eerste twee delen hebben gelezen, zonder natuurlijk te veel prijs te geven?
In Finale komt alles samen: de moord op de vader, Emmie – de verstandelijk gehandicapte ooggetuige die niet goed kan verwoorden wat ze gezien heeft –, de skeletten in de zandgroeve, en er is zelfs plek voor Spin, de moordenaar van Sarah op wie Alex jaren tevergeefs jacht heeft gemaakt.
En voor lezers die De Mergellandmoorden nog niet kennen: moeten zij echt bij het eerste deel beginnen of is Finale ook afzonderlijk te lezen?
De boeken zijn afzonderlijk te lezen, maar natuurlijk is het veel beter om bij deel 1 te beginnen. Uiteindelijk is het een trilogie. Alles hangt met alles samen.
Zuid-Limburg speelt een belangrijke rol in de trilogie. Waarom heb je juist voor deze omgeving gekozen en wat maakt deze streek voor jou zo geschikt voor een thriller?
Na 14 jaar Frankrijk woon ik sinds 2017 weer in Nederland, in Zuid-Limburg. Ik ben er ooit met 18 vertrokken met het idee om nooit meer terug te keren. Maar het lot heeft anders beschikt. Ik vond het na al die jaren hoogste tijd worden om van Zuid-Limburg de arena voor een thriller te maken. De streek oogt lieflijk, des te spannender om de achterkant te belichten.
Is er tijdens het schrijven van de trilogie een personage geweest dat zich heel anders ontwikkelde dan je vooraf had bedacht?
Eigenlijk is dat met alle personages min of meer het geval geweest. Ik ben geen plotter. Ik weet aan het begin echt niet hoe het eindigt. Daar kom ik al schrijvende achter en de personages doen vaak dingen die ik niet had voorzien. Dat maakt het voor mij als schrijver alleen maar spannend en interessant.
De eerste twee delen van de trilogie zijn bijzonder goed ontvangen en vielen ook in de prijzen. Zorgde dat bij het schrijven van het afsluitende deel voor extra druk, of gaf het je juist vertrouwen?
De Hebban Thrillerprijs en De Gouden Strop waren natuurlijk een enorme opsteker. Twee vette prijzen binnen 9 dagen voor 2 verschillende boeken uit een serie. De maand mei was de beste maand van mijn leven. En ik loop nog steeds op wolken. Voor het schrijven van Finale leverde het vooral een hoop stress op. Wordt dit boek net zo goed als de eerste twee delen? Als ik het maar niet verpruts. Ik heb mijn uiterste best gedaan. Nu is het aan de lezers om er wat van te vinden.
Waar hoop je vooral op dat lezers aan het einde van Finale met een tevreden gevoel op terugkijken?
Ik hoop dat ze een bevredigend gevoel hebben en misschien later de drie delen nog eens opnieuw lezen.
Nu de trilogie is afgerond: wat kunnen lezers hierna van Michael Berg verwachten? Ligt er alweer een nieuw verhaal op je te wachten?
Ik neem nu eerst pauze. Even het hoofd vrij maken. Daarna komt er ongetwijfeld wel weer een idee, maar ik zou echt nog niet weten wat. Ik laat me verrassen.
Wendy Wenning
Vrouwenthrillers
