IJskoude golven is de nieuwe thriller van Yvonne Kersten, uitgegeven door Droomvallei Uitgeverij. Diane las het boek en legde de auteur daarna een aantal vragen voor.

Wil je je kort aan de lezers voorstellen?

Sommige plekken kruipen onder je huid en laten je niet meer los. Voor mij is dat Scandinavië. Ik ben Yvonne Kersten en ik schrijf romans en thrillers waarin sfeer, spanning en emotie samenkomen. Mijn ervaringen in Zweden en mijn reizen door Noorwegen vormden de basis voor IJskoude golven, een verhaal waarin de omgeving net zo’n grote rol speelt als de personages zelf.
Ik ben geboren in 1968 in Den Haag en opgegroeid in Voorburg en later Zoetermeer. Sinds kort woon ik met mijn man en onze hond Joep in Epe. Na bijna twintig jaar in het basisonderwijs te hebben gewerkt, heb ik vijftien jaar mijn eigen remedial-teaching praktijk gerund. Sinds vorig jaar heb ik bewust de keuze gemaakt om daarmee te stoppen en me volledig op het schrijven te richten.
Naast schrijven fotografeer ik graag en trek ik het liefst de natuur in tijdens actieve vakanties. Die liefde voor natuur en landschap begon al vroeg: in mijn jeugd bracht ik iedere vakantie door op een bergboerderij in Zuid-Tirol, een plek die nog altijd als een tweede thuis voelt. Jaren later ontdekte ik het betoverende Scandinavië. Ons huis in Värmland, Zweden, was een ideale uitvalsbasis om het land en zijn indrukwekkende, soms ruige natuur echt te leren kennen—een inspiratiebron die nog altijd doorwerkt in mijn verhalen.

Welke reis heb jij gemaakt die jou inspireerde voor deze thriller?

Ik heb twee keer een rondreis door Noorwegen gemaakt en vorig jaar bezocht ik samen met mijn man Stavanger. Die reizen vormden zeker een bron van inspiratie voor IJskoude golven, al ontstond het echte idee ergens anders.
Al lange tijd koester ik de wens om ooit met een postboot van de Hurtigruten langs de Noorse kust te varen. Terwijl ik me verdiepte in die reis, de route, de schepen, de eindeloze kustlijn, begon het verhaal zich langzaam te vormen. Want wat als je denkt dat je veilig bent op zee, maar het gevaar simpelweg met je meereist?
Dat is precies wat mij intrigeert: de beklemming van een schip, waar je geen kant op kunt en waar spanning zich ongemerkt kan opbouwen. Juist die combinatie van vrijheid en opgesloten zitten maakte dit de perfecte setting voor mijn thriller.

In de relatie van Cath en Marnix is sprake van geestelijk en lichamelijk geweld, hoe heb je je in dit thema verdiept om het zo treffend weer te kunnen geven?

Voor dit thema vond ik het belangrijk om zorgvuldig en realistisch te werk te gaan. Ik heb me verdiept in de achtergronden van daders en de impact van geestelijk en lichamelijk geweld op slachtoffers, onder andere door ervaringsverhalen en achtergrondinformatie te lezen.

Wat me daarbij vooral raakte, is hoe complex zulke relaties zijn en hoe moeilijk het voor slachtoffers kan zijn om zich los te maken. Die inzichten heb ik gebruikt om Cath en Marnix niet eendimensionaal neer te zetten, maar als gelaagde personages, waarbij niet alleen het geweld zichtbaar is, maar ook de onderliggende dynamiek en emoties.

Juist die psychologische spanning wilde ik voelbaar maken in het verhaal.

Met welke personage zou jij ook graag een drankje willen doen op een cruiseschip? En waarom met die persoon?

Ik zou graag een drankje drinken met de purser Odin. Zijn flamboyante gedrag, verzorgde uiterlijk en humor maken hem een intrigerend personage. Tegelijkertijd wekt hij bij mij nieuwsgierigheid op: wat schuilt er eigenlijk achter dat ogenschijnlijk perfecte, zelfverzekerde uiterlijk?
Ik ben benieuwd naar de lagen onder zijn façade—naar de mens achter de rol die hij speelt aan boord.

Houd jij meer van koud of warm water om in te zwemmen?

Zwemmen? Daar houd ik eigenlijk helemaal niet van. Ik heb alleen maar mijn A diploma. Zodra ik moest leren duiken, heb ik het opgegeven. Ik heb nogal watervrees en moet heel wat overwinnen om in zee te springen. Maar als, doe dan maar warm.

Is het boek zo geworden zoals je zelf verwacht hebt?

Eigenlijk wordt een verhaal nooit precies zoals ik het van tevoren in mijn hoofd heb. Personages krijgen tijdens het schrijven steeds meer eigen stem en invloed. Ze nemen me als het ware mee in hun verhaal, en dat leidt regelmatig tot onverwachte wendingen.
Juist die onverwachte ontwikkelingen verwerk ik graag in mijn boeken, omdat ze het verhaal vaak verdiepen of verrijken. In veel gevallen blijken ze zelfs sterker dan wat ik vooraf zelf had bedacht.

Wat is de leukste lezersreactie die je hebt ontvangen of in een recensie gelezen?

Oei, ik heb al heel veel erg leuke reacties gehad. Hele korte zoals: ‘Wat maak je mooie zinnen’ tot ‘Ik waande me echt op een schip langs de Noorse kust, geweldig hoe je de omgeving deel laat zijn van dit spanende verhaal.’ Van beide opmerkingen word ik heel blij.

Ook in recensies kwamen deze onderwerpen voorbij. Ik pak er twee uit waar ik erg blij van werd.

‘Wat dit boek zo bijzonder maakt, is de manier waarop de schrijver spanning en emotie met elkaar verweeft. De personages zijn goed neergezet en je voelt hun angst, hoop en vastberadenheid. De schrijfstijl is prettig en vlot, waardoor je het boek moeiteloos uit leest. De Noorse kust vormt een prachtig, maar ook dreigend decor dat perfect past bij het verhaal.’

‘Wat deze thriller bijzonder maakt, is de afwisseling tussen spanning en verstilling. Te midden van alle dreiging en gruwelijkheden gunt Kersten de lezer momenten van rust, vooral tijdens de excursies langs de Noorse kust. De beschrijvingen van vissersdorpjes, het passeren van de poolcirkel en het overweldigende winterlandschap zijn haast filmisch. Noorwegen is in deze roman veel meer dan alleen decor; het versterkt de sfeer en de dreiging van het verhaal.
Kersten schrijft over herkenbare mensen. Ze schetst hun gevoelens en achtergronden zorgvuldig en met overtuiging, zonder alles dicht te timmeren. Daardoor blijft er ruimte voor de lezer om zelf te interpreteren. Thema’s in dit verhaal zijn wraak, misbruik, identiteit, vertrouwen én liefde. Of die alles overwint, is de vraag.‘

Wat zijn jouw schrijfplannen voor 2026/2027?

Dit jaar is niet alleen IJskoude golven verschenen. Ik schreef ook de feelgoodnovelle Wat als liefde zo begint, en eind mei verschijnt mijn nieuwe thriller Onder het duinzand.

Voor 2026/2027 ben ik al volop aan het broeden op nieuwe verhalen. Eigenlijk heb ik meerdere ideeën, maar ik heb nog niet besloten welke ik als eerste ga uitwerken. Zo speelt er een thriller die zich afspeelt in de omgeving van Epe, een feelgoodverhaal tussen de koeien op een alm, en een thriller die zich afspeelt in de bergen van Zuid-Tirol.

Het kiezen is misschien wel het lastigste deel, maar gelukkig ook een heel inspirerend onderdeel van het schrijfproces.

Diane Kooistra
Passie voor Boeken
Vrouwenthrillers| Boeken & Leesinspiratie