Molly & het kattencafé – Melissa Daley – Recensie

Molly & het kattencafé – Melissa Daley – Recensie


De meest aaibare feelgoodroman van het jaar!

Wanneer de jonge cypers Molly haar baasje verliest, wordt ze herplaatst in een huis met drie katten-hatende honden. Ze besluit het heft in eigen poot te nemen en een nieuw thuis te vinden. Maar als ze na een lange tocht door de hobbelige straten van Stourton loopt, lijkt een nieuw huis verder weg dan ooit…

Tot op een dag café-eigenaresse Debbie haar vindt. Net als Molly is ook Debbie zoekende. Pas gescheiden en met een dochter om voor te zorgen, doet ze alles wat ze kan om haar kwakkelende café draaiende te houden. Maar niet alleen financieel is het lastig, Debbie wordt ook tegengewerkt uit onverwachte hoek. Is de oplossing misschien dichterbij dan ze denkt? Zal het Debbie en Molly lukken om het tij te keren en het eerste kattencafé van de Cotswolds te openen?

Voor fans van Bob de straatkat en Dewey, de bibliotheekkat

Ik las dit boek voor Boekenbijlage, voor mijn recensie klik hier

Titel: Molly & het kattencafé | Auteur: Melissa Daley
Uitgever: A.W. Bruna | ISBN: 9789400511002| Blz: 302
Verschijningsdatum: februari 2019

Molly & het kattencafé is verkrijgbaar in elke (online) boekhandel.

Wrap up – Gelezen en nog te lezen

Wrap up – Gelezen en nog te lezen

Januari was vooral de maand van wat achterstanden wegwerken. Door drukte op het werk en andere omstandigheden waren de recensie-exemplaren wat langer blijven liggen. En ook wat last van een kleine recensie-dip. Na afgelopen jaar ongeveer 130 boeken gerecenseerd te hebben, had ik het even gehad met het recenseren. En zelf even getwijfeld of ik dit wel zou blijven doen…

Dus voor met wat nieuws te beginnen, eerst wat er nog lag lezen en recenseren. Gelukkig zaten er veel mooie boeken bij, dus het waren aangename leeservaringen. En nog heb ik niet alle achterstand weggewerkt, maar om het recenseren leuk te blijven vinden moet er af en toe even een pauze ingelast worden. Het is nu in ieder geval zo dat het boek dat ik lees ’s avonds voor het slapen, niet altijd meer een recensie-boek is, maar nu vaker gewoon een boek van mezelf. Een boek om gewoon te lezen, mee te ontspannen zonder daarna een recensie te schrijven.

Wat heb ik de afgelopen twee maanden gelezen?

Januari

  • DNA – Yrsa Sigurdardottir
  • Onzichtbaar – Edith van Walsum – recensie
  • Verraad – Sarah Faber
  • De Lissabon Brieven – Gaby Rasters – recensie
  • Verdoemd – Mariska Overman – recensie
  • De dag van Eden – Liz Flanagan – recensie
  • Adem – Tsunami – Nico Braekeleer – recensie
  • Leugens – T.M. Logan
  • Het overgebleven kind – recensie
  • Als je ademhaling stopt – Christine Geysen – recensie
  • Het Weeskind van Haamstede – Angelique van der Bijl – recensie

Februari

  • Onder invloed – Tamara Onos – recensie
  • De duistere school – Sandra J. Paul – recensie
  • De Experimenten – Marion Pauw – recensie
  • Verpest – Liesbeth van Kempen – recensie
  • Paal 15 – Diverse auteurs – recensie
  • Oog om oog – Römer en Hock – recensie
  • De krokodilvogel – Katrine Engberg
  • Gefaald – Ellen Lina – recensie
  • Een tweede kans voor Jazz – Simone Luijten – recensie
  • Molly en het kattencafé – Melissa Daley – recensie

Nu ben ik meerdere boeken aan het lezen. De verhalenbundel Deadline  en een paar thrillers. Bij VrouwenThrillers is net de leesclub Gekooid gestart en ik was erg nieuwsgierig naar dit boek. Was dan ook fijn om te zien dat hij in het Kobo Plus abonnement zit. Ik ben hier zaterdag in gestart en het is dat ik niet meer tijd had om te lezen anders was deze allang uitgeweest, wat een geweldige thriller! Ook ben ik De huizenruil van Rebacca Fleet aan het lezen, een vooruitleesexemplaar. Wat ik hiervan moet denken weet ik nog niet, maar er zit een verfijnde onderhuidse spanning in en een stukje psychologie dat vele vragen opwerpt.

Voor deze maand ligt er ook weer genoeg om te kiezen. De thriller Weerzin van Bernard Minier staat te lonken vanuit de boekenkast en boeken waar ik ook erg nieuwsgierig naar ben is Een voltooid leven van Annerieke de Vries en In je dromen ga jij van Inge van der Krabben. En natuurlijk verheug ik me op de nieuwe thriller van Ronald van den Broek: Mijn kartonnen broer en uiteraard ben ik heel erg nieuwsgierig naar Façade van Esther Verhoef.

Veel nieuwe recensie-exemplaren heb ik niet aangevraagd, dit omdat ik niet weet hoe het de komende maanden gaat lopen. Sta op de wachtlijst voor een zware rugoperatie en de verwachting is dat ik eind deze maand, begin volgende maand geopereerd ga worden. Ik hou jullie op de hoogte…

Liefs, Wendy

De Duistere School – S.J. Paul – Recensie – Blogtour

De Duistere School – S.J. Paul – Recensie – Blogtour

‘Eenmaal je op deze school zit, geraak je er nooit meer weg’

Een gebouw dat er plots staat, op een plek die totaal niet logisch is. Een huis dat omsingeld wordt door kraaien, terwijl het meer dan driehonderd jaar geleden is dat deze zwarte vogels zich hier vestigden. Het is een raadsel hoe ze het huis op die plek hebben gekregen. Dit alles maakt al gelijk erg nieuwsgierig. Het gebouw blijkt de nieuwe school te zijn, een internaat voor alle kinderen die in Kraaidorp wonen. Als vanzelf accepteert iedereen de nieuwe situatie, behalve Quinten. Hij is de enige die door heeft dat er iets vreemds aan de hand is. Maar hij kan niemand overtuigen, zelfs zijn vader gelooft dat Bertus en Colette Zwart, de schooldirecteurs, het goed met de kinderen menen. Maar dan verdwijnen de kinderen een voor een…

‘Wat als niemand hen zich ooit nog herinnert, alsof ze nooit bestaan hebben?’

De Duistere School heeft een mooie hardcover, ik vind dat altijd net dat beetje extra geven aan een jeugdthriller. Op de cover staat een groot huis en de omgeving eromheen en de kraaien in de bomen geven een mysterieuze, ietwat sinistere uitstraling. Ook in het binnenwerk vinden we de afbeelding die op de cover staat afgebeeld en op de eerste bladzijden van de hoofdstukken zien we een watermerkachtige afbeelding. Mooi gedaan en het geeft een extra dimensie aan het verhaal en het laat meteen beelden vormen.

‘Op de dag na de Grote Storm staat er opeens een nieuw gebouw in het midden van Kraaidorp. Een bouwwerk dat eruitziet als een griezelhuis uit een film, inclusief torens, trappen, schuine daken en hoge ramen.’


De Duistere School verhaalt vanuit het perspectief van een alwetende verteller en de verteltrant is erg aangenaam en blijft de lezer naar het boek lokken. De ruime bladspiegel en de grootte van de gedrukte tekst laat makkelijk lezen. De Q van Quinten heeft een extra lange uithaal wat erg opvalt en ook wel mooi staat. Alleen als de naam Quinten veel voorkomt op een bladzijde is het ook een beetje storend. De auteur zet alles op een mooie filmische wijze neer en het is dan ook totaal geen probleem om in gedachten de bijpassende beelden er bij te vinden. Dit maakt het boek ook zeker geschikt als script voor een leuke spannende jeugdtelevisieserie.

‘Quinten voelt een rilling over zijn rug lopen terwijl hij naar de jongen kijkt die zijdelings voor hem zit. Hij kan het niet eens zelf verklaren, maar er is iets anders aan hem, dat weet hij zeker.’

In eerste instantie had ik een beetje fantasy-achtig verhaal verwacht, maar dit bleek een verkeerde verwachting te zijn. De duistere school is juist een heerlijk spannend spookachtig verhaal, voor deze tijd eigenlijk wat ouderwets want er komen heksen in voor. En zo vaak zie je deze verhalen niet meer en wat geweldig om dit nu weer tegen te komen. Quinten weet met zijn wantrouwen de lezer voortdurend mee te slepen en de gedrevenheid om het raadsel van de verdwenen kinderen opgelost te zien is groot. De auteur weet de spanningsboog voortdurend mooi hoog te houden maar als eenmaal de plot bereikt is en er duidelijkheid is, voelt het een beetje als een teleurstelling. Dit fantastische verhaal is afgelopen, wat nu? Als De Duistere School dichtgeslagen wordt is er die hoop dat dit niet het laatste avontuur van Quinten is en het lijkt erop dat de auteur daar een klein beetje rekening mee gehouden heeft.

De auteur heeft dit verhaal samen met haar zoon geschreven en wat geweldig om de fantasie van deze jongen in een mooi verhaal uitgewerkt te zien. Fijn om te zien dat er alsnog veel fantasie bij jongeren aanwezig is, dit in de tijd van de mobieltjes en Netflix …

De Duistere School is een heerlijk spannend jeugdboek dat deed terugdenken aan de boeken in mijn eigen jeugd. Een stukje nostalgie in een modern jasje dat zeker smaakt naar meer…

4****

Wendy Wenning

Ik sluit deze blogtour af, ben je nieuwsgierig naar al die andere bloggers die meegedaan hebben, zie de afbeelding hieronder.

Titel: De Duistere School|Auteur: Sandra J. Paul
Uitgever: Hamley Books|ISBN: 9789082893946|Blz: 265
Verschijningsdatum: februari 2019

De Duistere School is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel.

Een tweede kans voor Jazz – Simone Luijten – Recensie

Een tweede kans voor Jazz – Simone Luijten – Recensie

Elke zaterdag is Lisa te vinden in het dierenasiel, waar zij als vrijwilliger werkt. Hokken schrobben en ander schoonmaakklussen zijn een onderdeel van haar werk, maar ook een wandeling maken met de honden. Voor één hond heeft ze echt een zwak, Jazz. Een hond van negen jaar, een vuilnisbakkie. Geen hond waar mensen snel hun keus op laten vallen en Lisa hoopt toch echt dat Jazz gauw iemand vindt. Het is dat ze zelf geen tijd voor een hond heeft, anders had ze er niet lang over na hoeven te denken. Ze probeert haar ouders over te halen, maar die hebben net besloten meer te gaan reizen.

Lisa vindt niet alleen de dieren leuk in het asiel, Richard, de dierenarts die regelmatig langskomt is aantrekkelijk en loopt regelmatig met haar te flirten. En het lijkt erop dat Jazz hem ook aardig vindt. Als Lisa op een ochtend aankomt bij het asiel, ziet ze nog net dat er een puppy wordt achtergelaten. Een puppy die haar en Richard dichter bij elkaar brengt en die Jazz een beetje vrolijker maakt. Lisa wil graag een date met Richard maar ze wil dat hij het vraagt. Zal Lisa eindelijk die afspraak krijgen en zal Jazz zijn baasje vinden?

‘Ze had haar haren opgestoken, was onberispelijk opgemaakt en droeg parels in haar oren. Tien tegen één dat ze uit de villawijk aan de andere kant van de stad kwam.’

Een tweede kans voor Jazz begint op een dag dat Lisa aan het werk is. Er komen een vrouw en een kind kijken voor een hond en Luijten zet deze personages heel karakteristiek neer. Het voorval wat dan beschreven wordt is zo beeldend dat je het helemaal voor je kan zien en niet anders kan dan erom lachen. Dit geeft gelijk een vrolijke noot aan het verhaal en die vrolijkheid zit door het hele verhaal verweven. Lisa is een sympathieke jonge vrouw en heeft een groot hart, vooral voor de dieren. Alleen in de liefde wil het allemaal nog niet zo lukken. En ondanks dat de dierenarts veel met haar flirt, die afspraak wil maar niet komen. Ook bij haar beste vriendin Brenda gaat de liefde niet over rozen, haar vriendje laat haar steeds zitten waardoor Lisa haar gedachten hierover heeft. Als de pup Saar haar intrede doet is dit het begin van vele veranderingen.

‘Ze keek naar Jazz die was gaan liggen met haar kop op haar voorpoten en een zielige blik in haar ogen. Zie je wel, word ik weer niet gekozen.‘

Simone Luijten heeft een zeer prettige verteltrant en mede door het komische voorval in het eerste hoofdstuk wordt de lezer gelijk het boek ingetrokken. De schrijfstijl is eenvoudig, geen moeilijke woorden en niet al te lange zinnen. Een tweede kans voor Jazz is een beknopt verhaal maar ondanks dat het verhaal maar uit 100 bladzijden bestaat, zijn er veel ontwikkelingen en zijn er zelfs enkele thema’s in verweven. Het thema dat er uitspringt is vooroordelen hebben terwijl iemand er (nog) niet het zijne van weet. Iemand kan zich op het eerste gezicht op een bepaalde manier profileren maar op het tweede gezicht iets heel anders laten zien. En dit kan op diverse manieren, in verschillende situaties. Ook kan men over onbewust over dingen heenkijken, bepaalde signalen missen.

Een tweede kans voor Jazz is een heerlijk zwijmelverhaal over de liefde en uiteraard komt alles op zijn pootjes terecht, alleen misschien net iets anders dan je zou verwachten. Liefde tussen mensen, maar ook over de liefde tussen mens en dier. Lees je graag feelgood dan ben je met dit boek aan het goede adres. Ben je daarnaast ook nog een dierenliefhebber dan is het extra genieten. En een fijn compact boek, ideaal voor die ene vrije avond. Bank – koffie of thee – chocola – Een tweede kans voor Jazz = perfecte combinatie.

5****

Wendy Wenning

Ik heb Een tweede kans voor Jazz gelezen via mijn Kobo Plus abonnement.

Simone Luijten (1989) studeerde Communicatie aan de HvA. Na haar afstuderen werkte ze als copywriter en communicatieadviseur. Momenteel woont ze samen met haar vriend Marc en hun hond Benji in Ermelo. Eerder publiceerde ze bij Loft Books Een puppy voor kerst.

Over de uitgever

Loft Books is een nieuwe Nederlandstalige e-only uitgeverij. Ze brengt unieke, toegankelijke easy-reads en thrillers in uitsluitend digitale uitgave: alle titels verschijnen enkel als ebook en/of audiobook tegen scherpe prijzen.

Meer informatie vindt u op www.facebook.com/loftpublishing.

20 februari 2019 • ebook • isbn 978 90 472 04749 • € 4,99 • nur 343

Binnenkort ook verkrijgbaar als audiobook.

Gefaald – Ellen Lina – Recensie

Gefaald – Ellen Lina – Recensie

Als de dertigjarige Vesper, op het bungalowpark op Texel dat ze samen met haar ouders runt, Stijn ontmoet is ze snel gecharmeerd van hem. Hij is daar samen met zijn puberzoon Nick. Nick heeft het moeilijk sinds zijn moeder is overleden, maar hij heeft gelijk een goede klik met Vesper. Vesper en Stijn gaan samenwonen en terwijl Stijn druk is met zijn groeiende bedrijf, houdt Vesper zich voornamelijk met Nick bezig. Maar ondanks alle aandacht van Vesper, ontwikkelt Nick zich tot een problematische puber. School scheelt hem niks, hij houdt zich alleen bezig met foute vrienden, feesten en drugs en hij wordt van school gestuurd. Vesper praat veel met hem en Nick belooft zijn leven te beteren. Dan is er die ene klus. Dit levert hem zo veel op dat hij deze niet kan laten liggen. Maar het loopt volledig uit de hand en niet alleen Nick zijn leven loopt gevaar, dat van Stijn en Vesper ook. Als een van de vrienden van Nick Vesper herkent is het drama compleet. Een diep weggestopt verleden komt bovendrijven…

‘Ik zou nerveus moeten zijn, maar ik ben stoned. Het boeit me werkelijk geen ene reet wat mijn mentor gaat zeggen. Ik weet haar naam geeneens.’

Gefaald begint met een proloog die al heel veel verteld, maar ook veel vragen oproept. Hiermee weet Lina de lezer meteen in het verhaal te trekken. Het boek verhaalt vanuit een wisselend perspectief en er wordt voortdurend geschakeld tussen heden en verleden. Het hoge tempo zorgt ervoor dat je als lezer door het verhaal heen vliegt. Er zijn zoveel ontwikkelingen dat er geen moment van rust te vinden is. Aan de ene kant zorgt dit ervoor dat de lezer voortdurend aan het boek verbonden blijft, maar af en toe een rustpuntje is ook wel prettig.

‘Mijn hart bonst in m’n borstkas, m’n oren suizen. Ik moet weg hier, dit kan niet gebeuren, echt niet.’

Lina heeft een fijne, toegankelijke schrijfstijl, wel wordt er ook regelmatig spreektaal gebruikt. In de verschillende verhaallijnen weet de auteur de spanning hoog te houden en enkele cliffhangers laten je even op het puntje van de stoel zitten. Gefaald laat zien hoe makkelijk het is voor een puber om op het verkeerde pad te geraken en hoe moeilijk het dan is om weer het rechte pad te kunnen gaan bewandelen. Ook wordt in het boek een complexe relatie getoond, iets wat velen zullen afkeuren. Als het boek eenmaal uitgelezen is dan wordt bemerkt dat de titel perfect is uitgekozen, vooral als er naar de rol van Vesper wordt gekeken.

‘Ik zag alleen zijn ogen, maar ik wist het meteen. Hij was het.’

Een aantal feelgood romans van Lina waren onbewust voorzien van een bepaalde spanning zodat deze ook onder het genre spannende roman konden worden gecategoriseerd. Met Gefaald was het de bedoeling een thriller te schrijven, maar ik had er iets meer van verwacht. Ik had een iets meer volwassen thriller verwacht en misschien is het genre thriller toch net een maatje te groot is voor de auteur en past een spannende roman beter bij haar. Met Gefaald ziende als spannende roman heeft Lina een heerlijk verhaal afgeleverd, een verhaal dat gelijk pakt, de nodige verrassende twisten en plotwendingen in petto heeft en pas weer loslaat als het boek uitgelezen is.

4****

Met dank aan uitgeverij Ellessy voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Wendy Wenning

Titel: Gefaald|Auteur: Ellen Lina
Uitgever: Ellessy|ISBN: 978-90-8660-366-4
Verschijningsdatum: januari 2019

Gefaald is verkrijgbaar bij iedere (online)boekhandel.

Blog (Win) tour – Geheim akkoord – Marieke Simons

Blog (Win) tour – Geheim akkoord – Marieke Simons

Vorig jaar mocht ik Geheim akkoord van Marieke Simons lezen en nu mag ik een exemplaar gaan verloten. Benieuwd waar het boek over gaat?

Als Aisling in een opwelling besluit om op zoek te gaan naar haar verleden, wordt ze herenigd met haar oude buurjongen Thomas. Ze trekt bij hem in en hun vriendschap gaat verder vanaf het punt waar het ooit abrupt stopte.
De muzikale ambities van haar beste vriend zijn onveranderd gebleven. Vanaf de zijlijn geniet Aisling van het beginnende succes van Thomas en zijn band.
Niets lijkt hen in de weg te staan, totdat Thomas’ aartsvijand letterlijk op het podium verschijnt. Deze intrigerende jongen brengt meer aan het wankelen dan alleen de zorgvuldig bewaarde geheimen.

Mijn recensie over het boek lees je hier

Heb je nu ontzettend veel zin gekregen dit boek te lezen? Doe dan mee met deze actie en wie weet valt Geheim akkoord binnenkort op jouw deurmat.

Meerdere bloggers doen mee en op Valentijnsdag is de blog (win) tour gestart, op de dag van de liefde. Het boek gaat ook over de liefde en elke blogger deelt iets wat te maken heeft met de liefde. Nu heeft Valentijnsdag voor mij geen mooie herinnering, dus ik kan daar ook geen mooi verhaal bij maken. Ik deel graag met jullie mijn favoriete liefdesnummers en … dat is dus gelijk jouw opdracht om kans te maken op Geheim akkoord. Vertel hieronder bij de reacties of bij de reacties onder het Facebookbericht van deze actie wat jouw favoriete liefdesnummer is en misschien vind je het ook leuk te vertellen waarom.

Eerst vijf van mijn favoriete liefdesnummers (in willekeurige volgorde) en ik moet er even bij zeggen, er zijn natuurlijk verschillende soorten van liefde. Het hoeft niet per se de liefde voor je partner te zijn, maar het kan ook de liefde voor een kind zijn, of voor een dier. (of liefde voor boeken maar daar is geloof ik nooit over gezongen :)) :

Nick & Simon – Pak maar mijn hand

The Beatles – Something

3js – Loop met me over zee

Joël – Een doodgewone kat

You are so beautiful – Joe Cocker

Ik ben heel benieuwd naar jullie liefdesnummers!

Wil je extra kans maken? Deel dan dit bericht op Facebook, Twitter en volg mij, de andere bloggers die meedoen en Marieke Simons op Instagram. Veel succes!

Liefs, Wendy

Deze actie loopt tot en met 1 maart 2019, kort na deze datum zal ik de winnaar bekend maken.

De Experimenten – Marion Pauw – Recensie

De Experimenten – Marion Pauw – Recensie

Vijftig jaar lang hebben ze elkaar niet gezien of gesproken. Maar nu is Alma ziek en dit weekend is er niemand anders om voor haar te zorgen dan haar stiefdochter Charlie. Zodra ze terug is in het huis van haar jeugd weet Charlie weer waarom ze het al die jaren geleden voorgoed heeft verlaten. Maar dan begint Alma te vertellen: over hoeveel mensen er in een kolenwagon passen; de eeuwige honger; over de experimenten in Blok 10 van Auschwitz. Kan een gruwelijke getuigenis een levenslange verwijdering overbruggen?

De Experimenten las ik voor Boekenbijlage, voor mijn recensie klik hier.

Marion Pauw (1973) is schrijver en scenariste. Ze schreef onder andere de bestsellers Daglicht, Zondaarskind en Hemelen. Voor Daglicht ontving Pauw de Gouden Strop en de IJslandse prijs voor de beste vertaalde thriller. Eerder verscheen bij Lebowski Publishers Hotel Hartzeer, met Susan Smit.

De experimenten| Marion Pauw| paperback | 304 pagina’s |ISBN 978 904 884 361 9 | € 21,99| 23 januari 2019

Oog om oog – Römer & Hock – Recensie

Oog om oog – Römer & Hock – Recensie

Toen vijf jaar geleden alle kinderen het huis uit waren was het voor Peter en Annet het moment de balans op te maken, wat wilden ze nu nog graag gaan doen? Bovenaan het lijstje stond een lang verblijf in het buitenland maar wat gingen ze daar dan doen? Beiden schrijven, de een zakelijk en de ander fictie. Zo kwamen ze op het idee hun interesses in spannende boeken en psychologie te combineren. Tijdens lange wandelingen werden de personages en de verhaallijn bedacht om daarna aan de slag te gaan. In 2017 verscheen hun eerste thriller En nu ik!, een boek over een gezin. Nu een boek over een vriendengroep: Oog om oog.

Vroeger waren Sander en Lucas beste vrienden en samen met een vaste vriendengroep deelden ze lief en leed. Vier stellen en jarenlang gingen ze een week per jaar met de kinderen naar Schiermonnikoog. Totdat de kinderen allemaal uitgevlogen waren en de vriendschap ging verwateren. Ze hadden nog wel contact, maar de band werd minder hecht. Claudia, de vrouw van Sander besluit een reünie te organiseren om nog eenmaal terug te keren naar die goede oude tijd. Maar er is tussentijds zoveel gebeurd dat de onderlinge verhoudingen zijn veranderd. Vooral die tussen Sander en Lucas, zeker nadat Sander iets toegefluisterd krijgt door een oude studiegenoot.

‘Een zinnetje, een achteloos uitgesproken gedachte, meer was het niet, maar de sfeer aan het tafeltje veranderde op slag.’

Datgene dat ingefluisterd wordt wakkert een vlammetje aan en Sander, die toch al niet zo goed in zijn vel zit, kan nog maar aan een ding denken. Door gelijk de aandacht op de personages Sander en Lucas te schenken, zijn dat ook de personages die je als lezer in de gaten houdt en worden de andere personages een beetje bijzaak. Terwijl die ook genoeg te verstouwen hebben. Toch, ook al worden die op een zijlijn gezet, met een schuin oog worden ze gevolgd en er wordt net genoeg opgepikt om hun karakter een plek te geven. Maar de uitgever heeft op de site een speciale pagina waar men de personages beter kan leren kennen. Door deze pagina te bezoeken voordat men het boek gaat lezen, geeft al gelijk een bepaalde indruk van de personages. Wat al snel duidelijk wordt met deze reünie is dat de personages door de jaren uit elkaar gegroeid zijn en er zijn te weinig overeenkomsten overgebleven om de band weer aan te halen. Bijna iedereen ergert zich aan Lucas, een arrogante man, en zijn nieuwe vrouw maakt het er niet beter op. Een verwend poppetje dat meest van de tijd ziek op bed ligt en het aan anderen overlaat voor haar zoontje te zorgen.

Römer & Hock slagen er goed in de lezer vanaf het begin aan het boek te binden. Dat ene kleine vlammetje houdt de gemoederen flink bezig en het is wachten totdat het smeulend vuurtje gaat exploderen. Door middel van het perspectief van de alwetende verteller wordt de lezer deelgenoot gemaakt van meerdere geheimen en zoals iedereen denkt elkaar te kennen blijkt toch niet helemaal waar te zijn. Wat in Oog om oog goed wordt weergegeven is dat mensen altijd zeer goedgelovig zijn en al gauw aannemen wat iemand zegt. Aannames die tot grote misverstanden kunnen leiden. Wraak is de rode draad in het verhaal en het is vanaf het begin duidelijk dat Sander degene is die wraak wil nemen. Toch maakt dit gegeven het boek niet voorspelbaar. De levensechte karakters met de geheimen die ze met zich meedragen en zoals ze zich in het weekend profileren maken Oog om oog een onderhoudend verhaal waarbij de nieuwsgierigheid regelmatig aangesproken wordt. Een jarenlange vriendschap die door verzwegen verraad explosief uit elkaar barst. Misschien zal de plot de lezer niet helemaal verrassen, het staartje dat er achteraan komt zal dit zeker doen. Oog om oog is een thriller die de nadruk legt op de complexiteit en de psychologie van de mens zelf en de auteurs weten elk karakter een herkenbare persoonlijkheid mee te geven.

4****

Deze recensie is eerder op VrouwenThrillers gepubliceerd.

Titel: Oog om oog| Auteurs: Römer & Hock
Uitgever: A.W. Bruna | ISBN: 9789400510005| Blz: 320
Verschijningsdatum: januari 2019

Oog om oog is verkrijgbaar bij elke (online)boekhandel

Als je ademhaling stopt – Christine Geysen – Recensie

Als je ademhaling stopt – Christine Geysen – Recensie

Als je ademhaling stopt is het eerste deel van de Als je sterft trilogie.

Helia is zeventien jaar en zij heeft een opmerkelijke gave: ze kan bij mensen sterfdatums zien. Helia woont samen met haar vader maar als deze moet worden opgenomen, moet Helia tijdelijk bij haar oma gaan inwonen. Iemand die Helia nog nooit heeft gezien. Dat zij Helia in in huis wil nemen is dan ook heel opmerkelijk en Helia denkt dat haar oma dan niet van haar gave afweet. Maar als ze eenmaal bij haar oma is, krijg Helia al snel het gevoel dat haar oma meer weet dan ze laat blijken. Dat ze sterfdatums kan zien vindt Helia erg moeilijk vooral als ze bij bekenden ziet dat deze niet meer lang te leven hebben. Ook bij jonge mensen. Ze vraagt zich af of ze het misschien ook iets kan beïnvloeden. Om haar heen gebeuren steeds meer vreemde dingen en heel toevallig heeft plots Lex, een jongen die ze al heel lang leuk vindt, interesse in Helia. Of is het juist geen toeval?

‘Het gebeurt niet door een aanraking zoals iedereen denkt. Ze verwarren mijn gave met helderziendheid, maar dat is het niet.’

Christine Geysen (1987) is de schrijfster van de ‘Als Je Sterft-Trilogie’. Naast schrijfster is Christine ook dossierbeheerder. Ze is gehuwd en heeft een zoontje.

Als je ademhaling stopt heef twintig hoofdstukken waarvan de tekst in een redelijk groot lettertype is gedrukt en er zijn veel witruimtes tussen de regels. Dit om de alinea’s en dialogen te onderscheiden. Bovenaan elk hoofdstuk staat een citaat van Helia. Het redelijk groot lettertype laat makkelijk en vlot lezen en is voor een YA niet slecht uitgekozen. Vanuit het perspectief van Helia, in de eerste persoon worden we het verhaal ingetrokken. De gave van Helia is best beangstigend, het is ook niet niks als je kan zien wanneer mensen gaan sterven. Tot nu toe weet alleen haar vader van deze gave en Helia vindt het moeilijk om er mee om te gaan. En dan woont ze nu tijdelijk bij haar oma, een mysterieuze vrouw en het verhaal lijkt steeds vreemder te worden. Helia probeert dingen tegen te houden maar dit is wel met gevaar voor eigen leven. En of het allemaal wel zin heeft…

‘Ik hoor hoe de auto tot stilstand komt op het moment dat mijn lichaam de harde ondergrond raakt. De autodeur klikt open en het gebrul wordt luider. Dan raakt mijn hoofd het trottoir en wordt alles zwart.’

Als je ademhaling stopt is een young adult met een hoge spanningsboog en het is dan ook een boek dat moeilijk weg te leggen is. Door het paranormale tintje wordt de verbeelding nog meer aangesproken. De auteur beschikt over een fijne dosis fantasie en dit is uiterst zichtbaar in het boek. Maar ook het mysterieuze zorgt voor aantrekkingskracht en alle punten bij elkaar zorgen ervoor dat de lezer voortdurend meegesleept wordt. Tevens zijn de personages aanspreekbaar voor de doelgroep, personages waar ze zich in kunnen verplaatsen. Buiten de mysterieuze spanning is er ook aan de romantiek gedacht, de eerste ontluikende verliefdheid bij een jongere.

Als je ademhaling stopt is een veelbelovend deel en na het lezen van de laatste bladzijde is het gewoon jammer dat er nog niet verder gelezen kan worden. Het is dus met smart wachten totdat het tweede deel verschijnt.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan uitgeverij Kramat voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Als je ademhaling stopt| Auteur: Christine Geysen
Uitgever: Kramat|ISBN: 9789462420922| Blz: 214
Verschijningsdatum: december 2018

Als je ademhaling stopt is onder andere verkrijgbaar bij de lokale boekhandel of via:

Kramat

Het Weeskind van Haamstede – Angelique van der Bijl – Recensie

Het Weeskind van Haamstede – Angelique van der Bijl – Recensie

Angelique van der Bijl schreef als kind al kleine verhaaltjes. Op de middelbare school ontging het schrijftalent van Angelique ook niet aan haar docent Nederlands die haar aanspoorde om iets met schrijven te gaan doen. Op dat moment richtte zij zich echter liever op haar sportcarrière en pakte ze pas jaren later het schrijven weer op. Na een aantal korte verhalen spoorden vriendinnen haar aan om haar verhalen verder uit te werken. Angelique kwam in contact met schrijfster en journaliste Esther Kreukniet en volgde bij haar de cursus ‘creatief schrijven’ waarin zij haar schrijftechnieken verder ontwikkelde en tegelijkertijd schreef zij haar eerste thriller. Na het insturen van een fragment werd ze door agentschap ‘Sebes & Bisseling’ geselecteerd om de cursus ‘Literair Debuteren’ in Amsterdam te volgen. In 2017 verscheen haar debuut Nachtschade welke nu opgevolgd wordt door haar tweede thriller Het Weeskind van Haamstede. Angelique werkt inmiddels aan haar derde thriller.

Isa de Nooijer woont samen met Willem Zuyderhout. Isa heeft niet zo’n fijne jeugd gehad en Willem bleef na een familiedrama als eenjarige achter. Als geen ander begrijpt Willem dat Isa met veel vragen zit, vragen die haar regelmatig ’s nachts wakker houden. Toch voelt ze zich nu gelukkig. Maar dan wordt de moeder van Isa vermoord. Als Isa in het verleden van haar moeder duikt, ontdekt ze tot haar verbijstering dat misschien Willems familie iets met de moord te maken heeft. De familie Zuyderhout doet er alles aan om het verleden te laten rusten en het lijkt voor Isa onmogelijk om de moord op haar moeder op te lossen. Ook haar relatie met Willem komt in zwaar weer terecht maar Isa is vastbesloten degene die verantwoordelijk is voor de dood van haar moeder te vinden.

Het Weeskind van Haamstede start met een proloog, welke zich afspeelt op Eerste Kerstdag, 1985, in Westenschouwen. Hannah loopt langs de woonboerderij van haar zwager Rien en zijn gezin. Eigenlijk wil ze gewoon doorlopen maar als ze ziet dat de voordeur wagenwijd openstaat, terwijl de winterse kou zich doet gelden, vertrouwt ze het niet en gaat naar binnen. In de woonkamer treft ze een afschuwelijk tafereel aan, hier is iets verschrikkelijks gebeurd. Een gezinsdrama waar drie van de vier leden van een gezin de dood hebben gevonden. Hiermee begint het verhaal, een verhaal dat afwisselend vanuit het heden en verleden wordt verteld. Isa die, met goede redenen, een slecht contact heeft met haar moeder staat voor het jaarlijkse bezoek aan haar moeder. Ze ziet er erg tegenop, vooral omdat ze onlangs nog een gigantische ruzie heeft gehad met haar moeder. Haar moeder ging helemaal over de rooie toen ze hoorde dat Isa een relatie had met een Zuyderhout. Maar als Isa haar moeder toch gaat bezoeken treft ze deze dood aan, vermoord. De vraag waarom haar moeder is vermoord en door wie gaat als een rode draad door het verhaal heen. Wat ook als een rode draad door het verhaal heen loopt, is de geschiedenis rondom de Deltawerken waarbij de watersnoodramp ’53 dikwijls aangetipt wordt. Van der Bijl heeft deze historie op een intrigerende wijze door het verhaal heen verweven.

‘Mijn moeder had zich volledig opgesloten in haar eigen cocon en hoe vaak ik het ook probeerde, er was daar geen plaats voor mij.’

De verhaallijnen die zich in het verleden afspelen zijn cursief gedrukt en verhalen vanuit het perspectief van Hannah, in de derde persoon. Het heden verhaalt vanuit het perspectief van Isa, in de eerste persoon. Er is zo een goed onderscheid te maken tussen de schakelingen van de verhaallijnen maar dat is ook wel nodig om de hoeveelheid informatie goed tot je te nemen. Beetje bij beetje wordt er een familiegeschiedenis uit de doeken gedaan, een verleden met veel tragedie. Van der Bijl neemt er uitgebreid de tijd voor om de personages uit te werken en pas later in het verhaal is er het gevoel ze te leren kennen. Hoewel er met Isa wel bijna gelijk een band is, want als lezer ben je net zo nieuwsgierig als Isa. De proloog lijkt eerst al veel weg te geven maar niets is minder waar. Na de best heftige proloog zijn er nog zoveel ontwikkelingen en nog zoveel geheimen te ontrafelen en te onthullen dat het antwoord op de grote vraag nog lang uitblijft.

Ook met dit boek, Het Weeskind van Haamstede weet de auteur de lezer regelmatig op het verkeerde been te zetten en de lezer op fijne wijze nieuwsgierig te houden. De uitwerking van het verhaal is netjes gedaan, er is duidelijkheid in de verhaallijnen en de personages krijgen genoeg diepgang mee. De lijnen zijn mooi compact opgezet en worden steeds meer aan elkaar verbonden. Ook de plot weet de auteur goed verborgen te houden, helemaal voorspelbaar is het zeker niet. Alleen de spanning die in de lijn van de verwachting ligt blijft iets uit. Er is wel een goede spanning aanwezig, maar deze komt meer voort uit de familiegeschiedenis en al de bijbehorende geheimen. Door de hoeveelheid aan informatie wordt de spanning een beetje naar beneden gedrukt waardoor er geen nagelbijtende hoogte wordt bereikt. Het is een prachtig verhaal, een schitterende en indrukwekkende setting, en alles zo beschreven dat het moeilijk is los te laten, maar het voelt toch meer een spannende roman dan een echte thriller. Wel een spannende roman die gelezen moet worden en als er eenmaal begonnen is met lezen is stoppen onmogelijk. Het Weeskind van Haamstede laat je in een andere wereld stappen en meeleven met het tragische verleden van de personages. Van de Bijl laat met dit boek zien geen eendagsvlieg te zijn en weet definitief te overtuigen van haar schrijf- en verteltalent.

4½****

Wendy Wenning

Deze recensie is eerder gepubliceerd op VrouwenThrillers.nl

Titel: Het Weeskind van Haamstede|Auteur: Angelique van der Bijl
Uitgever: Uitgeverij Ellessy|ISBN: 978-90-8660-368-8|Blz: 347
Verschijningsdatum: januari 2019

Het Weeskind van Haamstede is bij iedere (online)boekhandel verkrijgbaar.

Ciao Sicilia – Marelle Boersma – Recensie

Ciao Sicilia – Marelle Boersma – Recensie

Anne is getrouwd met Benny. In het begin vond ze hem knap en stoer, een man van de wereld. Maar hoe meer ze wist, hoe duidelijker het werd dat ze moest zwijgen. En gehoorzamen. Zo niet dan werd ze met harde hand terechtgewezen. Maar Anne kan niet meer en op het moment dat ze de envelop in de brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terugkan. Alles in Nederland moet ze achterlaten en haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië en hoopt dat ze daar nooit gevonden wordt. Het is tijd voor een nieuw leven …

Ciao Sicilia verhaalt vanuit wisselende perpectieven maar de hoofdrol is voor Anne. De beslissing die Anne neemt heeft vergaande gevolgen waarvan veel niet te overzien is. In de eerste hoofdstukken wordt het vaag gehouden wat de envelop in werking zal zetten en dit zorgt gelijk voor een onderhuidse spanning. En dan gebeurt er iets wat de start is van ontwikkelingen die elkaar razendsnel opvolgen. Vanaf dat moment is het onmogelijk om Ciao Sicilia en Anne los te laten en wordt de lezer het verhaal ingezogen.

Door de jaren heen heeft Boersma haar schrijftechniek steeds verder ontwikkelt en geperfectioneerd wat overduidelijk zichtbaar is in Ciao Sicilia. Er is gelijk een bepalende sfeer aanwezig en binnen een mum van tijd is er een band met het sympathieke hoofdpersonage. De wijze waarop het personage Anne wordt neergezet maakt het mogelijk in haar huid te kruipen en alles wat zij meemaakt van dichtbij mee te beleven. Maar ook Gigi, de jongen die Anne ontmoet, verovert rap een grote plaats in je hart, een jongen die je niet zo snel meer zal vergeten.

De Italiaanse sfeer is op een prettig overheersende wijze aanwezig en dit laat deze thriller soms zelfs een beetje on-Nederlands aanvoelen. Boersma heeft goede research gedaan en weet alles levensecht te beschrijven waardoor je als lezer middenin de setting wordt geplaatst. De spanning wordt gehaald uit de momenten dat Anne/Sophia door de omstandigheden in contact komt met de maffia. De praktijken van de maffia zijn niet goed te keuren maar Boersma weet toch ook een andere (menselijke)kant te laten zien. Ciao Sicilia heeft spanning, sympathieke personages en een mooi, beeldend beschreven verhaal. Persoonlijk vind ik dat Boersma zich met Ciao Sicilia overtroffen heeft. Er is wel wat voorspelbaarheid in het boek, maar toch presteert Boersma het de lezer geïnteresseerd te houden zodat het boek vanwege de voorspelbaarheid niet weg wordt gelegd, maar dat er juist met veel plezier wordt doorgelezen. De schrijftechniek en verteltrant van Boersma geeft net op de goede momenten een boost in het verhaal en houdt hiermee de lezer gekluisterd aan het verhaal. Ciao Sicilia was een genot om te lezen.

5*****

Wendy Wenning

Titel: Ciao Sicilia| Auteur: Marelle Boersma
Uitgever: De Crime Compagnie| ISBN: 9789461093615| Blz:320 Verschijningsdatum: februari 2019

Ciao Sicilia is verkrijgbaar in elke (online)boekhandel

Schrijfster Anke de Graaf overleden

Schrijfster Anke de Graaf overleden

Persbericht, 15 februari 2019

Schrijfster Anke de Graaf overleden


Schrijfster Anke de Graaf is dinsdag 12 februari jl. in haar woonplaats Enkhuizen overleden. De in Hoorn geboren schrijfster, die vooral bekendheid genoot door haar familieromans, werd 91 jaar. De auteur schreef tot op hoge leeftijd. Haar eerste titel Twee vriendinnen in de stad verscheen in 1963 en haar laatste roman Onthoud die naam verscheen in 2013 in de Spiegelserie van Uitgeverij Zomer & Keuning. Ze verkocht bijna twee miljoen boeken.

De Graaf publiceerde 14 kinderboeken, 16 meisjesboeken en 83 familieromans in bijna 360 verschillende uitgaven. Veel van haar romans beleefden talloze herdrukken in omnibussen, pocket- en speciale edities.

Anke de Graaf kreeg al snel bekendheid als succesvol auteur van ‘moderne meisjesromans’. In de jaren zestig werd ze heel populair toen haar boeken ook werden uitgegeven in de pocketreeks ‘Witte Raven’. Als tijdgenoot van schrijfsters als Nel van der Zee en Henny Thijssing-Boer verkocht ze tienduizenden exemplaren per titel. In de jaren tachtig legde ze zich meer toe op het schrijven van familieromans, om begin deze eeuw ook familieromans te publiceren in grote oplages voor de Spiegelserie en later de succesrijke VCL-boekenreeks (nu de ‘Romanserie’ van Uitgeverij Zomer & Keuning geheten). De laatste vijf jaar werd haar gezondheid brozer en moest ze haar zo geliefde schrijversvak loslaten.

Anke de Graaf overleed na een lang, creatief leven in haar appartement in Enkhuizen, in het bijzijn van haar familie.

Zomer & Keuning Uitgevers

Het overgebleven kind – Rhiannon Navin – Recensie

Het overgebleven kind – Rhiannon Navin – Recensie

Een ontroerende roman over rouw binnen een gezin.

De zevenjarige Zach is getuige van een gruwelijke schietpartij op zijn school, waarbij vijftien kinderen omkomen, onder wie zijn oudere broer Andy. Vanaf dat moment is Zachs leven opgedeeld in de periode voor én de periode na de schietpartij. Omdat Andy vaak gemeen tegen hem was, is Zach soms blij dat zijn broer er niet meer is. Maar mag dat wel?
Het liefst heeft Zach dat alles weer normaal is, want hij weet niet hoe hij met het verdriet van zijn ouders en met zijn eigen gevoelens moet omgaan. Hij wil dat zijn moeder er weer voor hem is, in plaats van dat ze alleen maar met de dader bezig is. En hij wil dat zijn vader naar hem kijkt en niet dag in dag uit naar buiten staart. Om een gevoel van geborgenheid te hebben, trekt Zach zich terug in de kledingkast van Andy. Daar vindt hij rust en ontspint zich een heel nieuwe wereld voor hem.

Lees hier de eerste pagina’s

Het overgebleven kind heb ik gelezen voor Boekenbijlage, met dank aan Harper Collins voor het toesturen van een recensie-exemplaar. Voor mijn recensie klik hier

Titel: Het overgebleven kind|Auteur: Rhiannon Navin
Uitgever: Harper Collins|ISBN: 9789402700787|Blz: 384
Verschijningsdatum: januari 2018

Het overgebleven kind is verkrijgbaar bij elke (online)boekhandel

Paal 15 – 15 schrijvers, 15 Waddenverhalen – Recensie

Paal 15 – 15 schrijvers, 15 Waddenverhalen – Recensie

Tijdens een verblijf op Ameland schreven vijftien auteurs elk een kort verhaal dat zich afspeelt op een van de Waddeneilanden. De initiatiefnemer is Marelle Boersma, die tevens zelf een van de korte verhalen in deze bundel heeft geschreven. De andere auteurs zijn: Bente van der Haar, Esther van der Ham, Monique van Hest, Eveline Jongen, Antoinette Kalkman, Lisette van Kasteren, Petra Knaapen, Anita Kok, Jolanda Pikkaart, Gerda Scholts, Mirjam Schoots, Madeleine ten Thij, Esther van de Ven en Bianca Witmer.

De korte verhalen zijn in het boek onderverdeeld in vier seizoenen: Zomer, Herfst, Winter, Lente. Bij het schrijven van korte verhalen is er maar een beperkte ruimte voor de uitwerking van het verhaal en dat is best een uitdaging. De auteur moet als eerste een pakkend begin hebben om de lezer te lokken, kort daarna is het zaak de lezer vast te houden door bijvoorbeeld een spannende en/of interessante ontwikkeling. Van hieruit moet de lezer warm gehouden worden en meegevoerd worden naar de plot waarna het verhaal op een bevredigende wijze wordt afgerond.

‘De grijze lucht hangt laag over het water en de horizon, waar hij zo graag naar tuurt, ligt verscholen achter een dikke wolkenpartij. Vandaag is de wereld gekrompen. Tikker holt over het strand, hapt naar de meeuwen die omlaag duiken en hem uitdagen.’

Bekende en minder bekende auteurs stonden voor een uitdaging, want ook was het de bedoeling dat de verhalen een bepaalde sfeer meekregen. De sfeer van een Waddeneiland. Dat is de auteurs perfect gelukt want elk verhaal laat de sfeer van een Waddeneiland proeven. Als je je ogen sluit en de verbeelding laat spreken, voel je de wind door je haren blazen, hoor je de zee ruisen en komt het verhaal tot leven. Een diversiteit in verhalen want bij de een heeft spanning de overhand en bij de ander juist de romantiek. Maar ook is er een verhaal die even voor verwarring zorgt en die nog een keer gelezen moet worden om alles zeker te weten. Mooie verhalen, ontroerende verhalen, spannende verhalen, en allemaal beeldend beschreven waardoor de lezer zich perfect in de setting kan verplaatsen. Genieten van de verhalen en genieten van de prachtige omgeving waar de verhalen zich afspelen. Je proeft de sfeer van een Waddeneiland en elk verhaal weet een intens beklemmend gevoel op te roepen.

‘Daar staat ze dan, aan de rand van de duinen, uitkijkend over een gebied waar geen leven te bekennen is.‘

Paal 15 is een hele mooi project en het zal mij niet verbazen als dit project navolging krijgt. Alleen dan misschien wel in een andere setting.

4****

Wendy Wenning

Paal 15|9789492844378|204 blz|Prijs € 12,50|Uitgever: Droomvallei Uitgeverij

Paal 15 is verkrijgbaar bij elke (online) boekhandel

Droomvallei Uitgeverij

Adem – Tsunami –  Nico de Braeckeleer – Recensie

Adem – Tsunami – Nico de Braeckeleer – Recensie

Vier jongeren in hun zoektocht naar hoop, geluk en liefde in een wereld verwoest door de mens

2165. Skye leeft in een wereld die hard is getroffen
door de klimaatverandering. Toen ze acht was, is
Skye haar ouders verloren aan de natuurkrachten,
maar ze heeft het hoofd nooit laten hangen. Nu ze
vijftien is, moet ze vluchten uit de vestiging waar ze
een nieuw leven heeft opgebouwd. Samen met River,
Colin en Jazz gaat ze op zoek naar Civitas, een gebied
dat volgens geruchten uit de greep van de klimaatverandering
is gebleven.


De gevaarlijke reis wordt voor Skye en haar nieuwe
vrienden een innerlijke zoektocht naar hoop, geluk
en liefde. Wanneer een zeebeving een tsunami
veroorzaakt, lijkt er vroegtijdig een einde te komen
aan hun expeditie…

Adem – Tsunami omvat twee delen: Huiveringen en Tsunami. Er zijn twee verhaallijnen die vloeiend met elkaar verbinden. Jazz en Skye vertellen afwisselend hun verhaal. De korte hoofdstukken en de zeer toegankelijke schrijfstijl van de auteur laten het boek soepel lezen en een to the point schrijfstijl die uitdaagt en goed tot de verbeelding van de lezer spreekt. Eerst wordt er de nodige informatie gegeven en de personages worden geïntroduceerd. Al snel is er een goed beeld te schetsen in wat voor wereld deze jongeren moeten leven en is er ook gelijk veel sympathie voor de personages. Er wordt een sombere wereld geschetst en dit geeft af en toe een wat depressief gevoel. De jongeren moeten opgroeien in een keiharde en gevaarlijke wereld en de vraag is of het ooit beter voor hen gaat worden.

‘Een knal. De kogel schoot uit de loop. Haast tegelijk met de droge knal, hoorde Skye de inslag van de kogel.‘ [… Op de plaats van zijn rechteroog zat alleen nog een bloederig gat’]

Naast een beangstigend toekomstbeeld dat hier weergegeven wordt, heeft de auteur ook ruimte gegeven aan thema’s die voor jongeren herkenbaar zullen zijn. Pittige thema’s dat wel, en niet geschikt voor een heel jeugdig publiek. Er is een mooie verscheidenheid in de personages en vooral River en haar tamme hyena Muddy laat een indruk achter. De auteur weet gelijk al een goede diepgang aan de personages mee te geven waardoor de sympathie alleen maar groeit. Naast fragmenten waar de spanning ervan afspat zijn er ook fragmenten die verdrietig maken, fragmenten waar de emotie een grote rol speelt.

‘Ze kon nog haast elk detail uit haar kindertijd voor de geest halen, en regelmatig kwamen die nare herinneringen bovendrijven, als smerige olie op water.’

Terwijl je het boek leest vraag je je af of die verwoesting van de wereld echt niet tegen te houden was en of dit echt als een realistisch toekomstbeeld gezien kan worden. Adem -Tsunami is daarom niet alleen een spannend verhaal, het laat ook stilstaan bij de klimaatverandering en realiseren dat we zuinig moeten zijn op onze wereld. Een fascinerende apocalyptische YA die best een donkere boodschap met zich meedraagt, maar misschien juist daarom de lezer verleidt en tot aan het einde weet vast te houden.

4****

Wendy Wenning

Met dank aan uitgeverij Bakermat en Nico de Braeckeleer voor het toesturen van een recensie-exemplaar.

Titel: Adem-Tsunami | Auteur: Nico de Braeckeleer
Uitgever: Bakermat | ISBN: 9789059245723|Blz: 256
Verschijningsdatum: oktober 2018

Adem-Tsunami is verkrijgbaar bij elke (online) boekhandel