En toen waren ze weg – Lisa Regan – recensie door Nynke voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Nynke Koenen En toen waren ze weg van Lisa Regan, verschenen bij De Boekerij.
Lisa Regan brak internationaal door met haar serie rond rechercheur Josie Quinn. En toen waren ze weg is het veertiende deel in de Josie Quinn-serie. Tijdens een gala-avond op een middelbare school wordt het lichaam van een jong meisje gevonden en rechercheur Josie Quinn haast zich naar de plaats delict. Ze herkent iets aan het slachtoffer en niet veel later ontdekt ze dat het gaat om een tiener die maanden eerder als vermist werd opgegeven. De zaak krijgt een nog grimmiger lading wanneer blijkt dat de littekens op Gemma’s arm mogelijk wijzen op een seriemoordenaar die zijn slachtoffers telt.
De auteur verspilt geen tijd aan uitgebreide introducties. De zoektocht naar antwoorden ontwikkelt zich al snel tot een race tegen de klok waarbij het steeds de vraag is hoeveel slachtoffers er nog zijn en of de dader opnieuw zal toeslaan. Juist doordat er steeds nieuwe aanwijzingen opduiken, ontstaat het gevoel dat de politie voortdurend achter de feiten aanloopt. Hierdoor is het lastig om het boek tussendoor weg te leggen.
Zonder Josie Quinn zou deze serie lang niet zo sterk zijn. In eerdere delen heeft de lezer haar zien worstelen met familieproblemen, trauma’s en persoonlijke verliezen. Hoewel eerdere gebeurtenissen regelmatig worden genoemd, is dit deel prima afzonderlijk te lezen. Ook de collega’s van Josie spelen een belangrijke rol en vormen een hecht team. In dit deel wordt de norse commissaris uitgelicht. Hij is wat afstandelijk en niemand kent hem echt goed. Het dode meisje doet hem erg denken aan een zaak van jaren geleden die hij nooit heeft kunnen loslaten, omdat hij hier persoonlijk bij betrokken was. Hij leunt op Josie voor hulp en dit komt hun band ten goede.
Achter de zoektocht naar de dader schuilt vooral een verhaal over kwetsbare jongeren die gemakkelijk uit beeld kunnen verdwijnen. Vooral de manier waarop nabestaanden omgaan met onzekerheid en verdriet geeft het verhaal een extra emotionele laag. Vaak volgt na een onthulling direct weer een nieuwe vraag. Daardoor ontstaat steeds de neiging om nog één hoofdstuk verder te lezen.
En toen waren ze weg is een van de sterkste delen van deze serie. De personages ontwikkelen zich na al die jaren nog steeds en blijven daardoor interessant. Het onderzoek kent verrassende wendingen en de auteur weet de oplossing tot ver in het verhaal verborgen te houden. Josie Quinn hoeft nog lang niet met pensioen.
5*****
Deze recensie is geschreven door Nynke, vaste recensent