Het familieweekend – Nadine Barroso – recensie door Nynke voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Nynke Koenen Het familieweekend van Nadine Barroso, verschenen bij De Crime Compagnie. Deze recensie is onderdeel van de blogtour georganiseerd door De Crime Compagnie & Vrouwenthrillers.
In Het familieweekend is de onderhuidse spanning voelbaar en zijn er veel geheimen die beter verborgen kunnen blijven.
In Het familieweekend komt een familie bij elkaar, zoals ze dat elk jaar doen en zoals zoveel families dit soort weekendjes organiseren. Jaren geleden is het familieweekend van de familie van Gwen tot een gruwelijk einde gekomen. Dit weekend heeft haar leven getekend. Ze is inmiddels volwassen, maar leidt een eenzaam leven, helemaal sinds ze alleen woont in het huis van haar oma en haar kat is overleden.
Tien jaar geleden verscheen het debuut van Nadine Barroso en na haar eerste roman is ze zich gaan toeleggen op thrillers. De auteur schrijft het liefst verhalen over mensen en relaties en dat is in Het familieweekend niet anders. Gwen wordt benaderd door journaliste Nina die een verhaal ziet in het familiedrama van zoveel jaar geleden. Op een geloofwaardige manier laat de auteur zien hoe Gwen steeds dichter bij haar herinneringen komt, maar ook vaak niet weet wat nu wel of niet klopt. In de vorm van geuren, nachtmerries of gedachteflitsen ontstaat er een verhaal. De auteur wisselt tussen heden en verleden waardoor de lezer een nog beter beeld krijgt van alles wat er zolang geleden is gebeurd.
De auteur heeft gekozen voor een klassieke opbouw, waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd. De dreiging zit in eerste instantie niet in directe acties, maar in wat er verzwegen wordt. Als blijkt dat het heden het verleden lijkt in te halen neemt de spanning verder toe en is er geen ontsnappen meer aan.
Het verhaal is geschreven vanuit Gwen en de auteur weet haar geloofwaardig neer te zetten als een jonge vrouw met een trauma. Haar neven en nicht spelen een belangrijke rol bij het ontrafelen van de familiegeheimen, maar blijven iets meer op de achtergrond. In Het familieweekend draait het vooral om de vraag wat er zoveel jaar geleden werkelijk gebeurd is en wie de waarheid vertelt. Uiteindelijk krijgt de lezer ook antwoord op de vraag wie het gedaan heeft, maar dat lijkt van ondergeschikt belang.
De onderhuidse spanning weet de auteur sterk neer te zetten. De ontknoping aan het eind voelt wat afgeraffeld. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op en een voor een worden de verdachten weggestreept. De auteur had hier wat meer tijd voor mogen nemen om de lezer ook daadwerkelijk te overtuigen.
4****
