Gemartelde ziel is de debuutthriller van Ellen van der Knaap, onlangs verschenen bij Godijn Publishing. Een auteur die wij wel beter willen leren kennen, dus legden we haar een aantal vragen voor…

Wie is Ellen van der Knaap? Wil je je even voorstellen aan de lezers?

Geboren in Amsterdam, maar sinds de jaren ’80 woonachtig in het prachtige Hoorn. Ik ben 58 jaar en woon samen met mijn man, zoon en twee katten.

Gemartelde ziel is jouw debuutthriller. Wil je wat over het boek vertellen?

De hoofdpersoon in Gemartelde ziel is rechercheur Jackie Brandwijk. Zij werkte bij de politie van Amsterdam, maar na een traumatische ervaring koos zij ervoor om terug te gaan naar haar geboorteplaats Berkhoven in de hoop wat meer rust te vinden. Dat loopt echter anders als er een lichaam wordt gevonden, waarvan het gezicht gruwelijk is verminkt. Niet veel later worden er drie vrouwen vermist. Hebben Jackie en haar collega Arjan te maken met één of meerdere daders? Wat is het motief? Lukt het om de drie vermiste vrouwen terug te vinden? Tussen het speurwerk wordt Jackie geconfronteerd met haar verleden en moet ze zich op persoonlijk vlak staande zien te houden.

Wat was de inspiratie voor dit boek? En waarom heb je gekozen voor het thrillergenre?

Het thrillergenre is mijn favoriete genre. Ik lees het zelf graag. De inspiratie voor mijn boek komt voor een deel uit mijn eigen verleden en voor een deel om wat ik om mij heen zie gebeuren. Ik wil laten zien hoe pestgedrag het latere leven van een slachtoffer kan beïnvloeden, terwijl de pester zich dat vaak niet realiseert.

Hoe lang ben je bezig geweest met het schrijven van dit boek?

Ik ben ongeveer twee jaar bezig geweest met het schrijven van mijn Ik werkte daarnaast als gemeenteraadslid en ben ook mantelzorger geworden. Mijn eigen gezondheid liet het ook even afweten en daardoor stagneerde het schrijfproces even. Het is toch gelukt!

Had je de hele uitwerking van begin tot eind al van tevoren uitgedacht, of heb je je grotendeels laten leiden door het verhaal?

Het verhaal zat globaal in mijn hoofd, maar tijdens het schrijven kreeg ik steeds nieuwe inzichten en ideeën die ik voor een deel heb gebruikt. Ik heb het heel ordelijk van begin tot eind achter elkaar door geschreven in plaats van losse scènes aan elkaar te plakken.

Heb je veel research gedaan? Zo ja, hoe heb je dat aangepakt?

Door mijn werk als gemeenteraadslid kwam ik met veel mensen en beroepen in aanraking. Zo heeft iemand van de politie mij geholpen wat meer inzicht te krijgen in het werk dat de politie doet. Dat blijkt toch heel anders te zijn dan we vaak in boeken lezen of in films zien. Verder heb ik uit mijn eigen ervaring geput.

Kunnen we wat van jouzelf terugvinden in de personages? Zo ja wat?

Gedeeltelijk wel. Jackie Brandwijk is voor mij een soort ideale vrouw, iemand die ik graag zou zijn. Zij houdt bijvoorbeeld van dezelfde muziek, films en eten. Ook mijn verleden komt terug in een ander personage, waar ik nu nog even niets over ga verklappen. Mijn zus heeft het boek al gelezen en zei: ‘ik hoor jou praten.’

Waar moeten hoofdpersonages jouw inziens aan voldoen in een thriller?

Menselijkheid vind ik belangrijk. Jackie is een stoere, zelfstandige vrouw die haar eigen boontjes wel kan doppen, maar daarnaast laat ze zien dat ze ook een mens is van vlees en bloed met haar eigen zwakheden, gevoelens en twijfels. Dat geeft realisme aan een boek. Ook voor een dader kan dit gelden: hard en meedogenloos, maar ook weer dat stukje menselijkheid met gevoelens die wellicht herkenbaar zijn voor de lezer.

Was het moeilijk om een uitgever te vinden?

Ik heb een jaartraject gevolgd bij de Online Schrijfschool van Marelle Boersma en daar kreeg ik de gelegenheid om de door haar georganiseerde Uitgeversdag te bezoeken. Die dag mochten alle aanwezige schrijvers hun boek pitchen bij drie uitgevers naar keuze. Eén van de uitgevers had direct interesse en vroeg me mijn manuscript op te sturen als het klaar was. Elly Wassenaar en Ronald van Assen van Godijn Publishing namen mijn boekproposal aan en namen twee maanden later contact met me op met de vraag of ik mee wilde doen aan het project BOEK10. Zij wilden mijn boek graag uitgeven. Ik voelde me vereerd en aangezien Godijn Publishing ook nog eens in de gemeente Hoorn is gevestigd, heb ik dat aanbod met beide handen aangenomen. De Uitgeversdag is bij uitstek een gelegenheid om je manuscript persoonlijk onder de aandacht van uitgevers te brengen en je manuscript belandt zo niet in een donkere la. Ik heb echt geluk gehad!

Is het de bedoeling meer boeken met rechercheur Jackie Brandwijk in de hoofdrol te schrijven?

Zeker! Ik wil Jackie nog meer laten beleven, samen met haar collega’s. Uitrusten kan ze wel vergeten. Ik wil de personages graag verder uitbouwen en hoop dat de lezers hen beter willen leren kennen. Een aantal mensen die het boek hebben gelezen heeft ook al om een volgend deel gevraagd.

Wat hoop je dat de lezers over Gemartelde ziel zullen zeggen?

Ik hoop dat ze het boek spannend zullen vinden en het moeilijk weg kunnen leggen. Dat ze aan het denken worden gezet over het motief van de misdaden. En dat ze zeggen niet te kunnen wachten tot er nieuwe verhalen met Jackie in de hoofdrol komen.

Ben jezelf ook een lezer? Heb je een favoriet genre, een favoriete auteur?

Ik ben van jongs af aan een lezer. Mijn ouders gaven me weleens op mijn kop dat ik meerdere boeken naast elkaar las. Overigens waren zij zelf ook lezers. Ik ben dol op thrillers en detectives, als het even kan met gruwelijke daden, maar ook met een vleugje romantiek. Mijn favoriete schrijvers zijn Chris Carter en Helen Fields. Waar de liefde voor thrillers begon? Met de boeken van Stephen King. Ik kan mezelf helemaal verliezen in een boek. Zie het als even ontsnappen aan de realiteit.

Wil jezelf nog iets toevoegen aan dit interview? Of wil je wat tegen de lezers zeggen?

Ik hoop dat jullie mijn boek met veel plezier zullen lezen en aan het eind zeggen: ‘Hè, wat jammer dat het uit is.’ Blijf lezen en probeer het ook bij kinderen en jongeren te stimuleren. Mensen om me heen zeiden: ‘Goh, dat jij dit soort dingen schrijft, zo kennen we je niet.’ Ze doelden daarmee op sommige gruwelijke zaken die niet met mijn persoonlijkheid stroken, haha. Mijn antwoord: ’Wees blij dat ik dit soort zaken op papier zet en mijn soms zieke geest niet de kans geef om in het echte leven los te gaan.’

Wendy Wenning
Passie voor Boeken