Wolfzomer – Hans Rosenfeldt – recensie door Moon Kager voor Vrouwenthrillers

Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Moon Kager Wolfzomer van Hans Rosenfeldt, uitgegeven door Uitgeverij Cargo

‘Het verhaal vraagt iets van je, maar geeft daar spanning en diepgang dubbel en dwars voor terug.’

In het noorden van Zweden, in het stille Haparanda, wordt een dode wolf gevonden. Op zich al bijzonder, maar wat ze in de maag van het dier aantreffen maakt het meteen een ander verhaal: menselijke resten. Vanaf dat moment is het gedaan met de rust. Politieagente Hannah Wester voelt het meteen — dit is geen los incident. De man blijkt gelinkt aan een mislukte drugsdeal net over de grens in Finland, en terwijl zij en haar team proberen de puzzel te leggen, wordt het stadje langzaam maar zeker wakker geschud. En niet op een fijne manier. Er hangt iets dreigends in de lucht. Iemand anders jaagt ook op antwoorden… alleen een stuk genadelozer.

Irritant onvoorspelbaar — en precies daarom zo goed.


Het verhaal heeft duidelijk wat opstarttijd nodig. Echt zo’n typische Scandi thriller waarin je overspoeld wordt met personages — en ja, die namen… die lijken soms zó op elkaar dat je als lezer even moet schakelen. Het vraagt wat geduld, maar eerlijk is eerlijk: dat geduld wordt meer dan beloond.


Want zodra alles een beetje op z’n plek valt, zit je midden in een verhaal vol onverwachte wendingen en persoonlijke verhalen die het juist extra interessant maken. Die menselijke laag verrast echt en geeft het geheel net dat beetje meer. Als je eenmaal in het ritme zit en de personages kent, laat het je niet meer los. Zeker ook door die indringende verhaallijn die naast het onderzoek blijft doorlopen. Toch maakt Rosenfeldt het je niet altijd makkelijk. Soms denk je echt: waar gaat dit heen? Of wat heeft dit er nou weer mee te maken? Maar geef het een paar hoofdstukken en ineens valt alles weer samen. Het vraagt dus wel wat concentratie en oplettendheid.


En dan… de details. Heb je een zwakke maag, dan ga je dit voelen Op sommige momenten wordt het behoorlijk luguber en donker. Niet overdreven, maar wel raak. En juist daardoor wordt de spanning alleen maar sterker. Je merkt aan alles dat Rosenfeldt ook scenarioschrijver is. Het verhaal is beeldend, de spanning wordt rustig opgebouwd en eigenlijk zie je het zo voor je als serie. En hoe irritant die vele personages in het begin misschien zijn… uiteindelijk wil je ze helemaal niet meer kwijt.

Het blijft hangen. En gelukkig maar, want dit is nog maar het begin. Met het vooruitzicht op Wolfsjong en dat einde… ja, dit smaakt naar meer.


Een Scandi thriller zoals je ’m wilt: spannend, meeslepend en heerlijk onvoorspelbaar.

4****

 

Bekijk dit boek bij Amy & Eva

Tot 12% naar een goed doel dat jij kiest

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *