Nachtdieren is een thriller geschreven door Hanneke Meier en Inge van Prooijen, verschenen bij De Crime Compagnie. Diane las het boek en legde de auteurs daarna een aantal vragen voor.

Hoe gaat het met jullie nu Nachtdieren een paar weken in de winkel ligt? Kunnen jullie nu achteroverleunen of zit de spanning van het uitbrengen van een nieuw boek er nog in? En is dit anders dan bij jullie andere boeken?

Hanneke: Het voordeel is dat Nachtdieren als clubboek bij de Crime Compagnie is verschenen. Het boek zit dan een maand eerder in de club voordat het in de winkel ligt, en dat geeft een fijne “soft launch”. De clubleden waren erg enthousiast en dat geeft vertrouwen! Op het moment dat Nachtdieren in de winkel kwam te liggen, hebben we prachtige reviews mogen ontvangen, die overwegend heel positief waren. Achteroverleunen lukt mij nog niet helemaal, maar ik denk dat dat moment zeer binnenkort wel zal komen.

Hebben jullie bijzondere reacties gehad?

Inge: Ja! Zowel op Hebban, social media, in privéberichten én face-to-face op de clubdag. Omdat het boek voor ons beiden zo persoonlijk is, raakte dat wel heel erg. Soms herkenden lezers iets uit het verhaal of vonden ze ons nawoord heel bijzonder.

Wie nam het initiatief voor het samen schrijven van een thriller? Kwam het idee van jullie zelf of van de uitgeverij?

Hanneke: Dat was ik! We kennen elkaar natuurlijk via De Crime Compagnie en we zaten allebei in de periode dat we aan een nieuw boek wilden beginnen. Het klikte, onze schrijfstijl ligt dicht bij elkaar en ik trok de stoute schoenen aan. We gingen erin met het idee: we zien wel waar het toe leidt, maar uiteindelijk heeft het heel goed uitgepakt. Niet alleen vanwege het fantastische resultaat, maar ook de samenwerking was prettig. We vulden elkaar goed aan en hebben samen het boek én onze eigen ontwikkeling naar een hoger plan kunnen tillen.

Zijn jullie zelf nachtdieren of vroege vogels?

Inge: Haha, ik ben een megavroege vogel en ik ga in de vroege avond het liefst samen met mijn zoontje van 4 slapen (rond 19.30 uur). Hanneke werkt en leeft juist in de late avond en moet ’s ochtends even opstarten. Daardoor las ik haar appjes in de ochtend pas en reageerde ik dolenthousiast en klaarwakker. Ergens in de middag kreeg ik dan weer reactie 🙂

Jullie hebben allebei al andere boeken op jullie eigen naam staan. Voelt dit nu anders dan toen?

Hanneke: De spanning blijft, maar het voordeel van samen schrijven is dat je ook samen kunt vieren, jubelen, janken en mopperen. Het schrijversvak is behoorlijk eenzaam; je zit toch op je eigen eilandje. Nu we samen Nachtdieren hebben geschreven, zitten we samen op een tijdelijk resort op een eiland, en dat is gezellig!

Stel, de politie neemt bij een onderzoek jullie laptop in beslag. Schrikken ze dan van de zoekgeschiedenis die jullie hebben gebruikt bij dit boek?

Hanneke: Op zich niet echt. Ik doe heel veel research, maar bij dit boek zijn de zoekopdrachten behoorlijk netjes en braaf gebleven.

Onlangs was er een clubdag van de uitgeverij. Hoe ervaren jullie het fysieke contact met jullie lezers op zo’n dag of op festivals en boekenmarkten?

Inge: Als heel bijzonder. Op een clubdag staan er zomaar een paar honderd thrillerfans voor je neus. Voor een handtekening, een praatje, genietend van het podiumprogramma en de boekenmarkt. Echt wel uniek! Je ziet je lezers niet zo vaak, zeker niet in zo’n grote groep. Bij signeersessies is dat wel anders, haha (Lees: met een beetje geluk spreek je 5 mensen die denken: waarom spreekt deze vrouw me aan?)

Stel, het boek wordt verfilmd en jullie mogen één personage meenemen uit het boek om samen over de rode loper te paraderen. Wie zouden jullie dan wel of niet uitnodigen en waarom?

Hanneke: Ik zou Sofia meenemen. Ik heb haar personage gevormd voor dit boek en dat was waanzinnig om te doen. Elk detail klopt bij haar, vind ik zelf. Tijdens een rode-loperevent zou ik haar uitdagen om eens wat meer plezier in haar leven te hebben en haar imago een beetje los te laten. Wie weet zit er nog wel een feestbeest onder die zwarte, strakke bob verstopt 😉

Inge: Ik zou Matt meenemen, een fictief personage waar ik tijdens het schrijven toch een beetje een crush op heb gekregen (sorry Bob!)

Welke muziek past bij het boek? (Voor lezers die graag tijdens het lezen naar muziek luisteren.)

Inge: In elk geval Exit Music (For a Film) van Radiohead. Dat is echt de soundtrack van het boek; Wij luisterde er tijdens het schrijven veel naar. En verder Damien Rice. Zijn rauwe stem en prachtige, vaak verdrietige teksten over zoekende mensen passen ook goed bij dit boek.

En natuurlijk willen we weten of er nieuwe plannen zijn, samen of alleen, om weer een boek te gaan schrijven. Of zitten jullie nog volop in dit boek?

Hanneke: Vooralsnog zijn er geen plannen om samen een boek te schrijven, maar wat niet is, kan nog komen! Ik ben nu bezig met een nieuwe thriller, waarvan ik hoop dat die deze herfst naar de uitgever kan ter beoordeling… Ik kijk ernaar uit om verder te schrijven aan dit verhaal, maar dat is lastig met alle buzz rondom Nachtdieren. Het is een heel andere soort energie wanneer je in je schrijfbubbel zit, en daar ben ik nog niet helemaal vanwege alle signeersessies en promo die er nog aankomen. Maar ik heb er weer zin in!

Diane Kooistra
Passie voor Boeken
Vrouwenthrillers| Boeken & Leesinspiratie