Blinde vlek is de nieuwe thriller van Julienne Brouwers. Diane Kooistra las het boek en legde daarna de auteur een aantal vragen voor.

Wil jij je kort aan de lezers van vrouwenthrillers voorstellen aan de hand van drie woorden die bij jou passen?

Gedreven, nieuwsgierig en doorzetter. Gedreven, omdat ik alles wat ik doe met volle overtuiging aanpak — of het nu gaat om het schrijven van mijn boeken of het runnen van mijn eigen uitgeverij. Nieuwsgierig, omdat ik altijd wil weten wat er achter de schermen speelt, waarom mensen doen wat ze doen — en die nieuwsgierigheid zit in elk verhaal dat ik schrijf. En doorzetter, omdat ik ben begonnen met schrijven terwijl ik zwanger was van mijn derde kind, en mijn boeken volledig in eigen beheer uitgeef. Dat gaat niet vanzelf, maar ik geloof erin — en dat heeft me gebracht waar ik nu sta.

Wie is jouw grote inspiratiebron voor het schrijven?

Dat zijn eigenlijk twee dingen. Allereerst de mensen om me heen — de gesprekken die ik voer, de verhalen die ik hoor, de dynamiek tussen mensen. Daarnaast haal ik veel inspiratie uit mijn research. Sinds ik de Amber de Witt-serie schrijf, heb ik intensief contact met iemand van de forensische opsporing van de politie Den Haag, en voor Blinde Vlek heb ik uitgebreid gesproken met een goede vriendin die zelf privépsycholoog is. Die gesprekken openen werelden die je als buitenstaander niet ziet — en precies dát wil ik doorvertalen naar mijn boeken.

Waarom heb je voor het genre psychologische thrillers gekozen?

Omdat ik het meest gefascineerd ben door de mens achter de daad. Whodunit is leuk, maar ik wil weten wáárom iemand doet wat hij doet. Wat drijft iemand tot het uiterste? Welke geheimen draagt iemand mee? Die psychologische laag — de spanning tussen wat iemand laat zien en wat er werkelijk speelt — dat is waar ik het liefst over schrijf. Mijn wetenschappelijke achtergrond helpt daarbij: ik ben gepromoveerd en heb bijna vijftien jaar in de medisch-technische sector gewerkt. Ik ben gewend om analytisch te denken en complexe puzzels in elkaar te zetten. Die manier van denken past perfect bij het genre.

In jouw nieuwe serie speelt Amber de Witt de hoofdrol, hoe is zij en het idee voor deze serie ontstaan?

Amber de Witt is forensisch rechercheur bij de politie Den Haag. Ze is scherp, gedreven en soms koppig — maar ook kwetsbaar, al laat ze dat niet snel zien. Het forensische aspect trok me enorm aan, omdat het verrassend veel raakvlakken heeft met de medische wereld waar ik vandaan kom. Analyses uitvoeren, resultaten interpreteren, op basis van bewijs tot een conclusie komen — dat is precies wat ik jarenlang heb gedaan, alleen in een heel andere context. Die denkwijze zit in mijn systeem, en dat merk je terug in hoe Amber te werk gaat.

Het idee voor de serie ontstond vanuit mijn fascinatie voor Den Haag. Ik heb daar bijna vijftien jaar gewoond en ken de stad door en door. Achter de statige gevels schuilt altijd meer dan je op het eerste gezicht ziet. Die spanning tussen schijn en werkelijkheid is precies waar de serie om draait.

En net als Amber ben ik ook moeder — ik heb vier kinderen. Die balans tussen werk en gezin, dat is niet altijd makkelijk. Die worsteling herken je terug bij Amber: alles geven op je werk en tegelijkertijd er willen zijn voor de mensen die je liefhebt. Met elk boek leer je haar beter kennen, en dat maakt het voor mij als schrijver heel bijzonder om aan te werken.

In Blinde vlek komen actuele thema’s aan de orde, zo ook de veiligheid van politiemensen, welke thema’s zou je nog graag willen laten verschijnen in jouw boeken?

Scherp opgemerkt! Ik vind het belangrijk dat mijn boeken niet alleen spannend zijn, maar ook een stukje van de werkelijkheid laten zien. In Blinde Vlek speelt naast de veiligheid van politiemensen ook de druk op de werkvloer een grote rol — de psychologenpraktijk die centraal staat, richt zich juist op professionals die onder hoge druk moeten presteren. Dat is een thema dat ik heel herkenbaar vind voor veel lezers. Voor toekomstige boeken wil ik me graag verder verdiepen in de manier waarop technologie ons leven beïnvloedt — hoe digitaal we leven en hoe kwetsbaar dat ons maakt. Maar ook thema’s als loyaliteit en verraad binnen families blijven me trekken. Ik wil altijd dat lezers na het dichtslaan van het boek nog even doordenken.

Hoe snel zou je zelf reageren als een collega niet op het werk zou verschijnen? Raak je gelijk in paniek of wacht je het even af?

Ik denk dat ik eerst even zou afwachten — iedereen kan zich verslapen of er kan iets tussenkomen. Maar als iemand niet bereikbaar is en dat is niks voor diegene, dan zou er bij mij vrij snel een alarmbel afgaan. Als schrijver ben ik misschien een beetje beroepsgedeformeerd: ik denk meteen in scenario’s. Wat als er iets mis is? Wat als niemand het doorheeft? Dat soort vragen — dat is precies waar een thriller begint.

Je geeft jouw boeken zelf uit, hoe gaat dat?

Ik geef mijn boeken uit via JB Uitgeverij, mijn eigen uitgeverij. Dat betekent dat ik alles zelf regel: van het schrijfproces tot de redactie, het omslagontwerp, de marketing en de distributie. Mijn boeken verschijnen als e-book, paperback en luisterboek, en zijn inmiddels te koop bij alle grote platforms — Bol, Kobo, Storytel, Nextory. Het is veel werk, maar het geeft me ook enorme vrijheid. Ik bepaal zelf mijn tempo, mijn covers, mijn prijsstrategie. Inmiddels worden mijn boeken ook internationaal uitgebracht in het Engels en Frans via Kobo Originals. Dat had ik een paar jaar geleden niet durven dromen. Het mooiste vind ik dat ik kan laten zien dat zelfpubliceren een serieus alternatief is — mijn boeken zijn inmiddels meer dan 125.000 keer gelezen en beluisterd.

Hoeveel delen zullen er nog rondom Amber verschijnen? En had je dat al bedacht sinds het eerste boek of later?

Dat weet ik nog niet – zo lang ik het leuk blijf vinden 😉  Toen ik aan Koel Water begon — het eerste deel — wist ik nog niet eens zeker of ik er een serie van wilde maken. Maar toen Koel water goed bleek te vallen bij mijn lezers ging ik nadenken over volgende delen. Ik bepaalde waar ik met Amber naartoe wilde, welke lagen ik in haar verleden wilde blootleggen en hoe haar relatie met John zich zou ontwikkelen. Maar de details en de specifieke zaken per boek zijn gaandeweg gegroeid. Elk boek brengt nieuwe inzichten en ideeën. Het mooie van een serie is dat je personages echt kunt laten groeien — en dat geldt ook voor mij als schrijver.

Welke tips heb je voor lezers die ook een schrijversdroom hebben?

Mijn allerbelangrijkste tip: begin. Niet morgen, niet als het perfecte moment zich aandient — gewoon beginnen. Het hoeft niet meteen goed te zijn, dat is het bij niemand. Schrijf die eerste versie zonder jezelf te censureren. Daarnaast: lees veel en lees bewust. Let op hoe andere auteurs spanning opbouwen, hoe ze informatie onthullen, hoe ze hun personages neerzetten. En investeer in je vak — neem een redacteur in de arm, zoek proeflezers, wees bereid om te schrappen en te herschrijven. Het schrijverschap is voor een groot deel herschrijven. En tot slot: geloof erin, ook als het moeilijk is. Ik ben zelf begonnen terwijl ik zwanger was van mijn derde kind. Als ik het toen niet had gedaan, was het er misschien nooit van gekomen.

 

Diane Kooistra
Passie voor Boeken
Vrouwenthrillers| Boeken & Leesinspiratie