Oktober, oktober – Katya Balen – recensie van Wendy
Voor Passie voor Boeken las Wendy Oktober, oktober van Katya Balen, verschenen bij Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
Het boek heeft een hele mooie, aantrekkelijke cover, en het is voor te stellen dat het boek opvalt in de boekhandel. Ook aan de binnenkant is veel aandacht besteedt, boven de hoofstukken zijn mooie illustraties van uilen te zien.
‘Wij wonen in het bos en zijn wild. Vanavond huilen we als wolven naar de sterrenhemel.’
Oktober woont samen met haar vader in het bos, hun huis is gemaakt van de bomen die het omringen. Oktober kent geen ander leven dan dit, al is ze hier niet geboren want op het laatste moment moest haar moeder naar het ziekenhuis om haar ter wereld te brengen. Voor haar moeder een moment van herinneringen hoe de wereld is buiten het bos en toen Oktober vier jaar oud was verdween ze. Maar dan, als Oktober bijna elf wordt, redt ze een babyuiltje. En de dag dat ze elf wordt valt haar vader uit de hoogste boom. Maar daar is ook haar moeder die haar opvangt en haar meeneemt naar haar huis in de bewoonde wereld. Voor Oktober een verandering waar ze absoluut niet op zit te wachten.
‘Als ik nu probeer me haar te herinneren lijkt het alsof ze uit mijn geheugen is weggesneden en er alleen nog een zwarte mensvormige schaduw is waar zij hoort te zijn, en soms is ze er wel maar dan wordt haar silhouet wazig en kringelt het als rook en blijft er niets meer over.’
Het was wat moeilijk om in het verhaal te komen, mede door de lange zinnen. Wel mooie, poëtische zinnen, maar in het begin lijken deze zinnen niet zo bij het hoofdpersonage passen. Oktober, oktober verhaalt vanuit het perspectief van Oktober. En met niet het passen van de zinnen wordt het taalgebruik bedoelt. Geen taalgebruik dat je verwacht bij iemand van die leeftijd, maar naarmate je haar beter leert kennen, is er een duidelijke verklaring. En des te meer men leert over Oktober, des te interessanter het wordt en begint het verhaal te pakken.
De manier waarop Oktober leeft met haar vader, in het bos waar nauwelijks enige technologie mogelijk is, is best bewonderingswaardig. Ze weet ook niet anders, ze is er nu eenmaal opgegroeid, dus als ze plots in de stad moet verblijven, bij haar moeder, is het logisch dat dit een hele grote verandering is. Een gevoel van opgesloten zijn, en verblijven bij iemand die dan wel je moeder is, maar die je nauwelijks kent. Het is heel mooi hoe hier het verschil van leven in de stad, of het leven in het bos wordt weergegeven. Stel je voor leven in een drukke stad, of leven in een rustig dorp. Tevens is er een schuldgevoel. Veel dingen die ze een plek moet geven, en dat gaat niet allemaal zo makkelijk.
Op een gegeven moment ben ik dit boek gaan luisteren. Doe ik eigenlijk niet vaak, maar zo was het mogelijk om andere dingen ernaast te doen. En merkte dat het hoofdpersonage zo een stuk meer dichterbij kwam. Alsof je naast het personage loopt terwijl zij haar verhaal vertelt. Kan het echt aanraden, om af en toe een stuk uit dit boek te luisteren.
Oktober, oktober is een kinderboek met veel lagen. De schrijfstijl is naar mijn inziens wel voor een gevorderde lezer, vooral vanwege die lange zinnen zonder interpunctie. Door de vele lagen en de thematiek (schuldgevoel, afscheid, omgaan met veranderingen etc) is het zeker een boek dat gelezen moet worden, maar het kan eventueel ook voorgelezen worden aan de wat jongere lezer. Of een perfect boek om te bespreken in een schoolklas. Ondanks het stroeve begin, ben ik van mening een bijzonder boek te hebben gelezen/geluisterd.
4****
Deze recensie is geschreven door Wendy, vaste recensent.
Met dank aan Uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor het recensie-exemplaar