Voor Vrouwenthrillers| Boeken & Leesinspiratie las Diane Kooistra Handboek voor de perfecte moord van Rebecca Philipson, verschenen bij Luitingh-Sijthoff
Categorie: 3,5 sterren
De wraakactie – Jackie Kabler – Recensie van Isabelle voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Isabelle De wraakactie van Jackie Kabler, verschenen bij Loft Books.
Lees verder “De wraakactie – Jackie Kabler – Recensie van Isabelle voor Vrouwenthrillers”
De val van de koning – Jeroen Windmeijer – recensie van Erna voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Erna Eikhoudt De val van de koning van Jeroen Windmeijer, verschenen bij HarperCollins Holland.Â
Lees verder “De val van de koning – Jeroen Windmeijer – recensie van Erna voor Vrouwenthrillers”
De twijfels van een leerling – Richart Huijzer – recensie van Diane
Voor Passie voor Boeken las Diane Kooistra De twijfels van een leerling van Richart Huijzer, verschenen bij Uitgeverij Elikser
Lees verder “De twijfels van een leerling – Richart Huijzer – recensie van Diane”
Onderstroom – Suzanne Vermeer – Recensie van Isabelle voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Isabelle Onderstroom van Suzanne Vermeer, verschenen bij A.W. Bruna Uitgevers.
Lees verder “Onderstroom – Suzanne Vermeer – Recensie van Isabelle voor Vrouwenthrillers”
Doodstraf – Helen H. Durrant – recensie door Charissa voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Charissa Bhugwandass Doodstraf van Helen H. Durrant, verschenen bij Wonderland Publishers
Lees verder “Doodstraf – Helen H. Durrant – recensie door Charissa voor Vrouwenthrillers”
Mevrouw Shim is een huurmoordenaar – Kang Jiyoung – recensie door Diane voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Diane Kooistra Mevrouw Shim is een huurmoordenaar van Kang Jiyoung, verschenen bij Uitgeverij De Geus
In jouw voetsporen – Marloes Vork – Recensie door Isabelle De Moor
Isabelle De Moor las voor Passie voor Boeken In jouw voetsporen van Marloes Vork, verschenen bij De Verhalenfabriek.
Lees verder “In jouw voetsporen – Marloes Vork – Recensie door Isabelle De Moor”
Dood in de baai – Pauline Rowson – recensie door Erika Houkes voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Erika Houkes Dood in de baai van Pauline Rowsom, verschenen bij Wonderland Publishers.
Lees verder “Dood in de baai – Pauline Rowson – recensie door Erika Houkes voor Vrouwenthrillers”
Weg van hier РCl̩mence Michallon Рrecensie door Isabelle De Moor voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Isabelle De Moor Weg van hier van Clémence Michallon, verschenen bij Uitgeverij Volt.
Dit verhaal kan je leven redden – Tiffany Crum – recensie door Karin Bisschops voor Vrouwenthrillers
Voor VrouwenThrillers| Boeken & Leesinspiratie las Karin Bisschops Dit verhaal kan je leven redden van Tiffany Crum, verschenen bij Uitgeverij Boekerij
De Tuinen van licht – Els Launspach – gastrecensie Diane Kooistra
Van Els Launspach verschenen de romans Messire, Richard Revisited, Jonker en Maîtresse van Oranje. Na haar studie kunstgeschiedenis en theaterwetenschap werkte ze in het theater, en publiceerde ze essays over toneel en film.
Lees verder “De Tuinen van licht – Els Launspach – gastrecensie Diane Kooistra”
De paardenfluisteraar – Een stille droom – Gina Mayer – Recensie
Een stille droom is het vijfde deel in de serie De paardenfluisteraar, geschreven door Gina Mayer.
Zoë zit op het gerenommeerde ruiterinternaat Snowfields in het noordwesten van Canada. Sinds een jaar was daar een speciale klas die zich vooral richtte op Naturel Horsemanship. De paardenfluisteraars – zoals de leerlingen door de rest van de school werden genoemd – leerden met paarden te communiceren. Zonder druk, zonder hulpmiddelen en vooral zonder woorden. Voordat Zoë aan haar opleiding op Snowfields was begonnen, had ze met haar dwarsfluit in de grootste concertzalen ter wereld opgetreden. Ze was een internationale ster geweest, maar had dit allemaal zonder enige aarzeling opgegeven voor Shaman en Snowfields.
Het einde van het schooljaar naderde, nog zeven dagen tot de laatste schooldag. Zoë zal de acht weken zomervakantie bij haar ouders in Vancouver doorbrengen. Liever blijft Zoë gewoon op Snowfields, bij de zwarte hengst Shaman en haar klasgenoot Cyprian. Ze is al een tijdje heimelijk verliefd op Cyprian. Cyprian is op zoek naar zijn voormalig paard Eclipse, die door een wrede hockeytrainer gekocht blijkt te zijn. Natuurlijk wil Zoë maar al te graag helpen en meldt zich aan bij de trainer voor een opleiding tot jockey. Dit omdat ze dit als de enige mogelijkheid zit om stiekem bij de appaloosa Eclipse in de buurt te kunnen komen. Met de hoop dat dit paard te redden is…
‘Dag na dag stond hij alleen in zijn dichte box naar de houten wand te staren. Als hij zijn hoofd hief, zag hij de hemel, die afwisselend licht en donker werd. Maar misschien beeldde hij zich dat maar in.‘
Het lezen van de proloog geeft een wat verdrietig gevoel en er ontstaan vragen in het hoofd. Wat is er gebeurd en is dit paard nu echt zo vals? Dit maakt gelijk nieuwsgierig naar het hele verhaal, dat verteld wordt vanuit het perspectief van een alwetende verteller. Hoofdstukken met cursief gedrukte tekst verhalen vanuit het paard Eclipse, en die zijn soms best wel heftig en zielig. Tijdens het eerste begin van het verhaal wordt een korte uitleg gegeven over Zoë en haar grote talent. Dit maakt dat Een stille droom best losstaand te lezen is, maar het is veel leuker om bij het begin van de serie te beginnen. Vooral om de personages en hun bijbehorende karakters goed te leren kennen. Doordat Zoë eerder met haar talent veel geld heeft verdiend, zijn de mogelijkheden voor haar eindeloos. Bijvoorbeeld om te reizen zonder dat ze zich zorgen hoeft te maken over de kosten. In dit deel blijkt het erg handig te zijn vooral als ze Cyprian wil helpen.
‘Ze schreeuwden tegen hem, sloegen hem en trapten hem, maar hij werd toch steeds langzamer. Zijn kracht én wilskracht vloeiden langzaam uit hem weg.’
De auteur laat de personages mooi meegroeien met de tijd en het zijn niet alleen situaties met paarden waarmee ze te maken hebben. De thema’s vriendschap en geloven in jezelf komen in elk deel sterk naar voren en nu de personages ouder worden, wordt het thema verliefdheid aangestipt. Zo is Een stille droom niet alleen spannend, maar zijn er ook voor de doelgroep herkenbare situaties in het verhaal verweven. De serie is geschreven voor kinderen vanaf tien jaar, tieners dus en Mayer houdt duidelijk rekening met de ontwikkeling en het gevoelsleven van een tiener. Uiteraard zal degene die gek is van paarden deze serie het meest aanspreken. Er wordt vaak meer gesproken over paardenmeisjes, en daar Zoë het hoofdpersonage is, zou men verwachten dat deze serie echt voor meisjes is. Maar er zijn ook mannelijke bijpersonages met een grote rol zoals Cyprian, waar een (paarden)jongen zich mee kan identificeren. Dit samen met een spannend onderwerp en spannende fragmenten maakt het boek zeer geschikt voor een brede doelgroep. Naast dat het verhaal zich vlot laat lezen, is het ook nog interessant en leerzaam.
Een stille droom is wederom een fantastisch deel in de filmisch geschreven serie De paardenfluisteraar. Lekker spannend maar soms ook wat verdrietig.
4****
Met dank aan uitgeverij Pelckmans voor het recensie-exemplaar.
De man op de brug – Björn Paqualin – Recensie
Björn Paqualin debuteerde in 2021 met Waar rook is. Hij is een screenwriter die zich bezighoudt met de ontwikkeling van tv-series, zoals de Netflix-serie Young Wallander. Zijn ervaring als scenarioschrijver laat hij goed gelden door middel van een zeer beeldende schrijfstijl. De man op de brug is het tweede deel van een trilogie met hoofdpersonage Stella Robertson.
Als er twee vrouwen worden aangevallen in een Zweeds natuurreservaat lijkt er een verband te zijn met een dubbele moord vijf jaar geleden. De dader is nooit gevonden. Inspecteur Stella Robertson is nog steeds geschorst. Er loopt nog steeds een onderzoek naar de gebeurtenissen van een jaar geleden. Hierbij kwam haar ex-man om het leven en Stella was daarbij aanwezig. Een journalist weet meer en dreigt dit openbaar te maken. Omdat Stella haar dochter wil beschermen besluit ze een deal te sluiten met de journalist. Ze zal hem helpen met de zaak van de dubbele moord als hij beloofd zijn mond te houden…
De man op de brug is het tweede deel met hoofdpersonage Stella Robertson. Een personage die in het eerste deel Waar rook is, een verpletterende indruk heeft gemaakt. Ook de auteur heeft zich met het eerste deel gelijk goed op de kaart gezet. De hoofdstukken zijn over het algemeen kort, met een uitzondering daargelaten. Ook nu is de schrijfstijl wat staccato, en de zinnen zijn kort en bondig. Maar wat overheerst De man op de brug is de filmische schrijfstijl. Niet alleen wat betreft de omgeving, maar alle details en de dialogen zijn beeldend neergezet. Alsof men een film aan het kijken is maar dan wel een film met een behoorlijk tempo. Niet heel even wegkijken want je kan wel eens iets essentieels missen.
Toch is De man op de brug vergeleken bij Waar rook is, wat matter in de beleving. Alsof het nu minder goed lukt alles perfect over te brengen naar de lezer. Of de verwachting lag na het indrukwekkende debuut te hoog. De auteur geeft wel in een interview aan dat dit tweede deel een stuk moeilijker was om te schrijven. Pas halverwege ontdekte hij fouten in de plot doordat hij te weinig aandacht had besteed aan uitwerking aan de voorkant. Dus moest hij weer helemaal terug en veel herschrijven. In dit boek krijgt de lezer een ander beeld van Stella, minder cynisch, er is meer aandacht voor haar zwaktes. Om Stella helemaal goed te begrijpen is het raadzaam eerst Waar rook is te lezen. Voor het verhaal ansich maakt het niet veel uit, maar wel om meer in de diepte te komen. De verhaallijn wordt prima opgebouwd, en de auteur is er in geslaagd het boek alsnog goed uit te werken. Ook lukt het prima om een voortdurend spanningniveau te behouden. Misschien is dit boek niet helemaal volgens de verwachting, de allerlaatste bladzijde maakt weer bloednieuwsgierig naar het volgende deel. En de vraag die hierbij wordt opgeroepen of het derde deel wel het laatste deel gaat worden of dat de auteur beslist dit personage nog verder te ontwikkelen. Mogelijkheden genoeg …
Filmisch geschreven, ideaal om hier een Netflix-serie van te maken!
3½***
Met dank aan uitgeverij Volt voor het recensie-exemplaar. Deze recensie is eerder gepubliceerd op Vrouwenthrillers.nl
Opa Goochel – Yvonne Deinert – Recensie
Over de auteur
Yvonne Deinert (Amsterdam, 1965) werkt als programmamanager in de zorg. In mei 2014 debuteerde Yvonne bij uitgeverij LetterRijn met haar eerste Young Adult, Het midden van nergens. In november 2016 kwam de opvolger Rauw uit.
Tijdens haar werk zag ze de gevolgen van dementie voor het functioneren van mensen én voor hun omgeving. Dit raakte haar en inspireerde haar tot het schrijven van Opa Goochel.
Het verhaal
Roem heeft een beroemde opa. Zijn opa was de beste goochelaar ter wereld: Magische Midas. Hij heeft zelfs een keer een heel belangrijke prijs gewonnen. Roem is nog samen met zijn moeder en oma bij de wedstrijd geweest, in Parijs. Roem wil zelf ook goochelaar worden en heeft al veel trucs geleerd. Maar voor het leren van grote trucs moet hij nog wachten, hij moet minstens twaalf jaar oud zijn. Roem is net tien jaar geworden dus nog twee jaar, maar zijn opa wordt wel steeds vergeetachtiger. En Roem wil ook niet wachten tot hij twaalf jaar oud wordt, dus hij heeft haast om die grote en belangrijke trucs te leren. Maar gaat dit wel op tijd lukken?
Bij opa staat een kluis en daar zit een schriftje in met alle goochelgeheimen. Maar zonder de sleutel kan Roem er niet bij. Elk jaar is er op school een herfstfeest en de school heeft gevraagd of hij en zijn opa kunnen optreden. Maar Roem zijn moeder vindt dat geen goed idee want dat is veel te vermoeiend voor opa. Toch als de meester nog eens aan Roem vraagt, zegt Roem toe. Maar zijn opa begint steeds meer te vergeten en hij lijkt tegenwoordig steeds vaker de weg kwijt te zijn. Roem snapt het niet helemaal, hij baalt ervan dat zijn opa hem geen nieuwe en grote trucs wil leren.
Recensie
‘Roem kijkt vol spanning naar de gerimpelde goochelhanden van opa. Zal de truc vandaag goed gaan?’
Opa Goochel is een leesboek voor kinderen van 8-10 jaar. Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van de alwetende verteller, in de derde persoon. Het begint met dat Roem bij zijn opa is. De moeder van Roem is huisarts en als zij nog aan het werk is, gaat Roem altijd naar zijn opa. Dat is ook altijd leuk, want dan kan hij goocheltrucs leren. Maar de laatste tijd wordt het minder en ook nu vergist zijn opa zich weer met een truc. Er zijn steeds meer momenten dat opa het even niet meer weet, wat voor behoorlijk wat frustratie zorgt voor Roem. Zo wordt de (jonge) lezer meegenomen in een verhaal met het belangrijke thema Alzheimer.
Yvonne Deinert heeft in eenvoudige taal een luchtig verhaal om dit thema gebouwd. Luchtig maar ook leerzaam waardoor het thema meer begrijpelijk wordt voor kinderen. Zodat ze snappen waarom opa of oma zo doet, en waarom er dan bepaalde beslissingen moeten worden genomen. Ook laat Deinert het van verschillende kanten zien. Hoe is het voor degene die begint met dementeren en die zijn leven voorbij ziet gaan, maar ook hoe het is voor de mensen die dichtbij degene staan. Een dochter die haar vader kwijtraakt in de vergetelheid. Een jongen die zijn opa ziet veranderen en daarmee misschien zijn droom niet kan verwezenlijken. Als je het zelf hebt meegemaakt, dan zie je dat de auteur precies de belangrijke dingen aanstipt. De eerste kleine veranderingen die al voor waakzaamheid zorgen tot het moment dat er nog nauwelijks herkenning is en het geheugen onherstelbaar beschadigd is.
Opa Goochel is een kinderboek en zo moet het ook gelezen worden. Vandaar ook die fijne luchtigheid die Deinert door het hele verhaal weet te behouden. Met vlotte pen geschreven in een meeslepende verteltrant en in een prachtig jasje gestoken. Maar chroom vooral niet als oudere ook dit boek te lezen en kom erachter waarom het belangrijk is dat jouw kinderen dit boek gaan lezen. Het is niet alleen leerzaam maar ook gewoon een heel leuk en soms zelfs ontroerend verhaal. Dit heeft de auteur goed gedaan!
4****
Wendy Wenning
Titel: Opa Goochel| Auteur: Yvonne Deinert | Uitgever: Neckar| ISBN: 9789493192492 | Blz: 184 | september 2022
De royalty’s van Opa Goochel zullen worden gedoneerd aan Stichting Alzheimer Delft – Westland – Oostland (DWO).