De adoptie is de nieuwe thriller van Marcella Kleine, onlangs verschenen bij De Crime Compagnie. Dit boek was het boek van de maand juni bij De Crime Compagnie Club. Diane Kooistra las het boek en legde daarna de auteur een aantal vragen voor.

Kun je in het kort aan de lezers vertellen hoe je met het onderwerp van het boek in aanraking bent gekomen?

Door het programma Spoorloos, waar ik altijd graag naar keek, raakte ik geïnteresseerd in het onderwerp adoptie. Ik ontdekte toen dat er in verschillende landen sprake is geweest van adoptiebedrog. In Sri Lanka bestonden er zelfs babyfarms.

Er zijn de afgelopen jaren veel kinderen geadopteerd uit heel verschillende landen, waarom koos je voor dit boek het land Indonesië?

Ik heb mijn hart aan Indonesië verpand toen ik er jaren geleden voor de eerste keer als backpacker rondreisde. Niet lang daarna kwam ik er zelfs drie jaar te wonen met man en kind. Onze jongste is daar geboren.

Hoe zag jouw research eruit? Heb je een bepaalde manier om op onderzoek te gaan?

Allereerst kende ik het land, spreek ik de taal een beetje, wist ik ook hoe het was om daar zwanger te zijn en bezocht ik er kindertehuizen om nieuw speelgoed en kleding te brengen. Verder heb ik veel online uitgezocht over het adoptiebedrog en de eigenlijke adoptieprocedures.

Het is best een gevoelig onderwerp om over te schrijven en het zal veel mensen raken, hoe heb je het schrijfproces rondom dit boek ervaren?

Het schreef zich vanzelf. Misschien juist doordat mijn hart bij dit land en de ware gebeurtenissen ligt. Tijdens mijn bezoeken aan de kindertehuizen raakte het me enorm om de kleine kindjes braaf in hun bedjes te zien zitten.

Is het verhaal zo geworden als je verwacht had tijdens het begin van het schrijven van dit boek?

In grote lijnen wel. In het begin was het aanvankelijk iets minder spannend, daar wees een proeflezer me op. Lang leve de proeflezers! Vroedvrouw Tuti had eigen hoofdstukken door het hele verhaal heen, maar dat haalde de spanning weg. Daarom is haar verhaal na het nawoord geplaatst. Als een soort toegift.

Wat zijn foutjes die je vaak maakt tijdens het schrijven? Heb je bepaalde stop woorden of herhalingen die redacteuren gelijk weghalen?

De woorden ook, toch en natuurlijk staan er bij mij vaak overbodig in. Inmiddels check ik vooraf of die woorden eruit kunnen.

Wat heb je als eerste gedaan nadat je het boek verstuurde naar de uitgever?

Oei! Daar heb ik echt geen flauw idee meer van. Er gaat veel tijd overheen voordat een boek daadwerkelijk verschijnt. Waarschijnlijk heb ik mijn laptop dichtgeklapt en ben ik weer stapels boeken gaan lezen.

Heb je nog reacties gehad van lezers die je bijzonder vindt?

Ja, heel veel. Vooral dat mensen geraakt worden door het verhaal. Ook van mensen die zelf ervaring hebben met adoptie krijg ik mooie reacties. Dat was voor mij vooraf nog het spannendst.

Waar kunnen lezers jou de komende tijd ontmoeten? Doe je nog een boekentoer of heb je andere plannen op dit gebied?

Ik heb een druk voorjaar gehad met het geven van schrijfworkshops, waarbij ik veel lezers heb ontmoet. Daarom heb ik nu voor rust gekozen. De eerstvolgende activiteit is een boekenmarkt in Meppel op 5 september.

Kun je iets vertellen over eventuele nieuwe schrijfplannen?

Er ligt al een half manuscript bij de Crime Compagnie. Hopelijk wordt dat binnenkort gelezen en kan ik daarmee doorgaan. In de tussentijd ben ik bezig met het schrijven van een spannende novelle voor De Verhalenfabriek.

 

Diane Kooistra
Passie voor Boeken
Vrouwenthrillers| Boeken & Leesinspiratie